Usual USD

Wat is Usual USD?

Usual USD (USD0) is een ERC‑20, op fiat refererende stablecoin die wordt uitgegeven door het Usual‑protocol en is ontworpen om een 1:1‑dekking ten opzichte van de waarde van de Amerikaanse dollar te behouden door kortlopende, liquide real‑world assets aan te houden (voornamelijk getokeniseerde exposure naar Amerikaanse staatsobligaties), in plaats van te vertrouwen op deposito’s bij commerciële banken.

Het kernprobleem waar het zich op richt is de kredietrisico’s van stablecoins en de kwetsbaarheid van het banksysteem, en het beoogde concurrentievoordeel is een “bankruptcy‑remote” reserve‑architectuur, gekoppeld aan on‑chain mint/redeem‑controles, publieke rapportage over onderpand en een protocolontwerp dat een deel van de monetisatie terugleidt naar on‑chain stakeholders in plaats van de economische waarde te concentreren bij één uitgever.

In de eigen documentatie wordt USD0 gepositioneerd als een RWA‑aggregerende stablecoin, waarbij minting wordt beperkt door een 1:1‑dekkingsratio en redemption wordt geïmplementeerd als een on‑chain burn tegen de collateral‑module. Tegelijkertijd wordt erkend dat er expliciete compliance‑tools (met name blacklisting) in de tokenstack aanwezig zijn als onderdeel van de operationele realiteit van een op fiat refererend activum.

In termen van marktstructuur moet USD0 minder worden gezien als een “betalings‑stablecoin” die direct concurreert op merchant‑rails, en meer als een DeFi‑onderpand- en cash‑management‑primitive die concurreert om balans‑aandeel binnen on‑chain geldmarkten, liquiditeitspools en gestructureerde vaults.

Begin 2026 wordt USD0 volgens externe marktdata‑bronnen gerangschikt onder de grotere crypto‑assets qua marktkapitalisatie (waarbij CoinGecko ten tijde van de meting een benaderende top‑100‑positie rapporteert), terwijl protocol‑TVL‑statistieken die door DeFi‑analyticsites worden gevolgd, laten zien dat de door Usual beveiligde waarde zich in de lage tot midden honderden miljoenen dollars bevindt, geconcentreerd op Ethereum, met betekenisvolle protocol‑fee‑ en inkomstenstromen in verhouding tot de omvang—signalen dat het product in DeFi distributie heeft gevonden buiten louter exchange‑float.

Wie heeft Usual USD opgericht en wanneer?

USD0 is ontstaan binnen Usual als onderdeel van een bredere “RWA‑gedekte stablecoin plus waarderedistributie”‑these, die versnelde na de geloofwaardigheidscrisis rond stablecoins na 2022 en parallel aan de groei van getokeniseerde staatsobligatie‑collateral als DeFi‑bouwsteen tussen 2023 en 2025. Publieke onthullingen benadrukken het protocol/DAO‑kader en de productreeks (USD0 als stabiele kern; gebonden/gelockte varianten voor yield‑distributie; USUAL als governance‑ en inkomsten‑exposure), en het project heeft institutionele venture‑deelname bekendgemaakt rond een Series A‑ronde op 23 december 2024, geleid door grote industriële investeerders. Dit is relevant, omdat uitvoering van RWA‑stablecoins typisch een hybride vereist van on‑chain engineering en off‑chain reserve‑operaties.

De identiteit van “founders” in de traditionele zin wordt in de primaire documentatie van het project echter niet consequent gepresenteerd op een manier die zo scherp omlijnd is als bij oudere L1‑projecten; voor institutionele due diligence impliceert dat doorgaans extra werk: het valideren van rechtspersonen, controle over admin‑sleutels en de scheiding van governance/rollen, in plaats van alleen te vertrouwen op merk‑narratieven.

Narratief gezien is de positionering van Usual geëvolueerd van “een nieuwe stablecoin” naar een multi‑token‑systeem dat stabiliteit (USD0), looptijd/yield‑verbintenis (voorheen USD0++, later herwerkt) en governance/inkomstrechten (USUAL en de staking/locking‑wrappers) expliciet van elkaar scheidt. Een concreet voorbeeld van deze evolutie is de migratie van het protocol weg van een monolithisch “locked stablecoin”‑concept (USD0++) naar een obligatie‑achtige constructie (bUSD0) plus een afzonderlijke token met aflossingsrechten (rt‑bUSD0). Dat is een betekenisvolle ontwerpwijziging: het maakt van liquiditeitsvoorkeur een markt voor aflossings‑optionaliteit in plaats van één enkele price‑floor‑mechaniek al het werk te laten doen.

Hoe werkt het Usual USD‑netwerk?

USD0 draait niet op een eigen consensusnetwerk; het erft de veiligheid van de onderliggende blockchains waarop het is uitgerold (Ethereum en meerdere EVM‑ketens), en het relevante “netwerk” voor risicoanalyse is daarom de combinatie van base‑layer‑finaliteit, brug‑ en adapterinfrastructuur (waar van toepassing) en de Upgradable Proxy‑ plus admin‑rol‑architectuur van de token‑ en collateral‑contracten.

Op Ethereum is het USD0‑contract uitgerold achter een transparant upgradeable proxy‑patroon (zichtbaar op chain‑explorers), wat standaard is voor actief ontwikkelde DeFi‑systemen, maar een governance‑ en key‑management‑vertrouwensoppervlak introduceert dat verschilt van onveranderlijke ERC‑20‑deployments.

Mechanisch beschrijft het protocol het minten van USD0 als beperkt door handhaving van de collateral‑ratio—minting is alleen toegestaan als de RWA‑posities van de DAO‑treasury voldoen aan of de 1:1‑dekkingsratio overschrijden—en redemption als een on‑chain burn tegen de collateral‑module, met een expliciete redemption‑fee (gedocumenteerd op 0,10%), bedoeld om bepaalde soorten aanvallen te mitigeren en om de protocollaire operaties te financieren.

Vanuit een security‑perspectief is de meest onderscheidende (en voor institutionele partijen relevante) technische eigenschap van het ontwerp niet sharding of ZK‑verificatie, maar eerder expliciete compliance‑ en controle‑hooks: de tokenstack bevat een blacklist‑functie en stelt dat het sanctiescreening afdwingt. Daardoor lijkt USD0 in de praktijk meer op USDC/USDT dan op censuurbestendige, crypto‑gedekte dollars, zelfs als de samenstelling van de reserves wordt gepositioneerd als “banking‑independent”.

Het project onderhoudt daarnaast een substantiële audit‑historie over meerdere aanbieders en tijdsperiodes heen, wat relevant is omdat systemen op basis van proxies materieel kunnen veranderen bij upgrades en omdat vault/router‑logica vaak het meest foutgevoelige oppervlak vormt.

Wat zijn de tokenomics van USD0?

De “tokenomics” van USD0 verschillen structureel van typische crypto‑assets: als een op fiat refererende stablecoin is het aanbod primair vraaggestuurd en mag worden verwacht dat het zich uitbreidt/krimpt met netto minting en redemption in plaats van een vooraf vastgelegde emissieplanning te volgen. In die zin is USD0 economisch inflatoir in hoeveelheid wanneer de adoptie groeit, maar niet ontworpen om inflatoir te zijn in koopkracht; elke geloofwaardige analyse richt zich daarom minder op maximale voorraad en meer op de afdwingbaarheid en transparantie van de dekking, de liquiditeit van het onderpand en de frictie (fees, toegangsbeperkingen, afwikkelingslatentie) rond primaire uitgifte/redemption.

De technische documentatie van Usual stelt een harde 1:1‑collateral‑constraint voor minting en beschrijft redemption via burning, met een vastgelegde redemption‑fee, wat impliceert dat het peg‑gedrag deels een functie is van arbitrageprikkels versus fee‑drag en eventuele operationele beperkingen rond conversie van het onderpand.

Waardetoerekening aan USD0 zelf is opzettelijk minimaal—houders zijn niet bedoeld om protocol‑cashflows te ontvangen enkel voor het houden van de stablecoin—dus de meer relevante “tokenomic” vraag is hoe Usual het economische surplus verdeelt tussen de aangrenzende assets en modules. Het ontwerp van Usual leidt yield‑ en eigendomsprikkels naar niet‑stabiele instrumenten, zoals bUSD0 (gebonden USD0 met looptijd) en USUAL (governance/inkomsten‑exposure), waarbij bUSD0 USUAL‑beloningen distribueert en, na protocolwijzigingen, vroeg‑tijdige uitstap‑optionaliteit scheidt in rt‑bUSD0. Dit kan het best worden geïnterpreteerd als een poging om (a) de peg‑mechaniek van USD0 schoon te houden en (b) de vraag “wie ontvangt de carry” te verplaatsen naar expliciet opt‑in looptijdrisico.

Het protocol heeft ook mechanismen gedocumenteerd rond vroegtijdige uitstap en bijbehorende bijdragen die deels worden geburned en deels worden herverdeeld, wat functioneel lijkt op een door fees gefinancierd stabiliteits‑ en lange‑termijn‑alignement‑mechanisme in plaats van een reflexief seigniorage‑model.

Wie gebruikt Usual USD?

On‑chain gebruik van USD0 kan het best in drie categorieën worden opgesplitst: passieve exchange‑float (speculatieve of gemaksholdings), DeFi‑onderpandnut (lenen/uitlenen, LP’en, margin) en protocol‑interne transformaties (staken/locken in bUSD0 en vault‑strategieën). Begin 2026 geven de door Usual gevolgde TVL‑ en fee‑statistieken aan dat het protocol niet louter een dun verhandelde wrapper is; het genereert meetbare fee‑ en inkomstenstromen, wat suggereert dat de reserve‑dragende structuur, de redemption‑kanalen en de bijbehorende earn‑producten betekenisvol worden gebruikt, en niet uitsluitend de secundaire markt.

Tegelijkertijd positioneert de Usual‑app‑interface USD0 expliciet als de stabiliteits‑poot die “earn‑modes” en liquiditeitskansen voedt, wat onderstreept dat de verwachte gebruikersbasis voornamelijk uit DeFi‑native allocators bestaat in plaats van retailgebruikers voor remittances.

Voor institutionele of enterprise‑adoptie ondersteunt het publieke dossier een voorzichtige interpretatie: er is duidelijk bewijs van venture‑deelname en ecosysteem‑connectiviteit, maar minder harde, onafhankelijk verifieerbare bekendmakingen van bancaire distributiepartnerschappen dan gebruikelijk is voor mainstream betalings‑stablecoins.

De meest verdedigbare “institutionele” signalen zijn (a) het RWA‑substraat zelf, dat afhankelijk is van gereguleerde getokeniseerde Treasury‑producten en professionele tegenpartijen, en (b) de expliciete compliance‑houding van het project (blacklisting en handhaving van sanctielijsten), wat vaak een vereiste is voor ondersteuning door gecentraliseerde exchanges en voor integraties die raakvlakken hebben met gereguleerde entiteiten, zelfs als dit botst met maximalistische DeFi‑neutraliteit.

Wat zijn de risico’s en uitdagingen voor Usual USD?

Het regelgevingsrisico voor USD0 moet eerder worden gezien als stablecoin‑ en RWA‑blootstelling dan als “crypto‑commodity”‑blootstelling: de samenstelling van de reserves, aflossingsbeloften, naleving van sancties en de juridische structuur rond custody en bankruptcy‑remoteness wegen zwaarder dan narratieven over decentralisatie op chain‑niveau.

De eigen documentatie van Usual maakt duidelijk dat de contracten een blacklist‑functie bevatten en dat het systeem wordt geëxploiteerd met sanctiescreening in gedachten, wat bepaalde compliance‑risico’s verlaagt maar tegelijkertijd de risico’s op censuur en key‑compromises verhoogt; voor institutionele partijen creëert dat een bekende afruil: een betere regelgevende positie ten koste van discretie en operationele centralisatie bij de uitgever/operator.

Technisch gezien zijn de aanwezigheid van upgradeable proxies en bevoorrechte rollen standaard, maar niet triviaal riskvector; het concentreert risico in governanceprocessen en sleutelbeheer, en het vergroot het belang van audits, timelocks en multisig/roLScheiding.

Op de economische en competitieve as concurreert USD0 in een druk bezette stablecoin‑stack (USDT, USDC), terwijl het tegelijkertijd de concurrentie aangaat met een snelgroeiend aanbod van getokeniseerde Treasury‑ en RWA‑onderpand‑“cash”-producten die in toenemende mate composable zijn in DeFi. DefiLlama’s eigen competitieve positionering van Usual is expliciet RWA/Treasury‑gericht in plaats van generieke stablecoins, wat richtinggevend juist is: de dreiging is niet alleen een betere “$1‑token”, maar ook een beter onderpand‑primair actief met diepere liquiditeit, lagere kosten, schonere juridische structurering of superieure distributie naar geldmarkten.

Een extra uitdaging is het risico rond smart contracts en vault/router: ondanks audits heeft het protocol in 2025 minstens één publiek gedocumenteerd exploit‑incident gekend dat verband hield met vault‑mechanismen en conversie/arbitrage‑routes; zelfs als de gerapporteerde impact klein was, onderstreept dit dat het “wrapper + vault‑strategie”‑aanvalsoppervlak het risico sterker kan bepalen dan het onderliggende T‑bill‑onderpand zelf.

Wat is de toekomstige outlook voor Usual USD?

Het meest geloofwaardige “toekomstscenario” voor USD0 hangt ervan af of Usual strakke, veerkrachtige peg‑mechanismen kan handhaven terwijl de distributie naar DeFi‑onderpandlocaties wordt opgeschaald, zonder verborgen risico’s op de balans op te bouwen in de onderpandstack (bijvoorbeeld concentratie bij één enkele uitgever van getokeniseerde Treasuries, liquiditeitsmismatches onder stress, of governancecomplexiteit rond meerdere wrappers en vaults).

Geverifieerde roadmapsignalen in de afgelopen 12 maanden leggen de nadruk op iteratieve productengineering in plaats van basislaag‑upgrades: de overgang van USD0++ naar bUSD0 plus rt‑bUSD0 is een materiële structurele wijziging in het liquiditeits‑ en looptijdontwerp, en de voortdurende ontwikkeling van verdienmodi en vault‑integraties duidt op een strategie waarin USD0 wordt ingebed in yield‑ en structured‑product‑rails in plaats van dat het wordt aangeboden als een eenvoudige settlement‑munt.

Deze veranderingen vergroten ook de systeemcomplexiteit, wat de premie verhoogt op transparante boekhouding, robuust oracle‑ en router‑ontwerp en conservatief parameter‑governance, vooral in volatiele renteomgevingen waarin de aantrekkelijkheid van Treasury‑carry snel kan veranderen en waarin stablecoin‑liquiditeit reflexief kan worden onder stress.