Studencki audyt Omo, agenta handlowego AI działającego na Solanie (SOL), który prezentował portfel wart ponad 200 tys. dolarów, wykazał, że żadne z jego 174 kryptograficznie „zapieczętowanych” zleceń nie odpowiadało transakcji podpisanej przez portfel agenta.
Najważniejsze ustalenia:
- Badacz sprawdził jedno zaszyfrowane zlecenie Omo i ustalił, że odpowiadająca mu transakcja była transferem tokenów podpisanym innym portfelem.
- Publiczne dane Omo nie łączą żadnego z 174 zobowiązań zleceń z transakcją faktycznie podpisaną przez portfel agenta.
- Autor opracowania rekomenduje klucze podpisujące trzymane w sprzęcie, zastrzegając jednak, że nie rozwiązałoby to pozostałych problemów Omo.
Ustalenia z audytu Omo
Charlie Sneed, członek blockchainowego klubu Uniwersytetu Oregonu, opublikował swoje opracowanie 28 września w ramach konkursu badawczego organizowanego przez producenta portfeli sprzętowych Ledger. Firma Ledger zastrzegła, że nie odpowiada za wnioski autora. Sneed zaczął analizować Omo, gdy publiczny panel agenta pokazywał szybko rosnący portfel – na kilka dni przed tym, jak bot przestał handlować, a jego strona zniknęła z sieci.
Omo wystartował 9 sierpnia i do 31 sierpnia handlował memecoinami. Przed każdym zleceniem publikował w łańcuchu Solany kryptograficzny „odcisk palca” swojej decyzji inwestycyjnej, a po 20 minutach ujawniał pełny tekst rozumowania, tak aby każdy mógł porównać oba zapisy.
Dokumentacja projektu wymienia cztery testy, które zewnętrzny obserwator może samodzielnie przeprowadzić, korzystając z narzędzia do haszowania i publicznego serwera Solany – bez dostępu do wewnętrznych systemów Omo. Czwarty test sprawdza, czy transakcja została podpisana przez portfel publikowany przez agenta; zlecenie wypełnione i podpisane innym kluczem projekt z góry uznawał za nieważne. Ten test nie przeszedł ani razu.
Sneed ręcznie zweryfikował jedno z zobowiązań – najstarsze, przy którym dało się powiązać konkretną transakcję. Operacja powiązana z decyzją z 21 sierpnia okazała się transferem tokenów, podpisanym innym portfelem i wysłanym na kilka adresów, w tym na adres Omo, bez realnego zakupu aktywów.
Zobacz też: Tesla Robotaxis Get An 11 P.M. Cutoff, And Musk Has A Pet Problem To Solve
Sneed o kluczach
W swojej analizie Sneed stwierdził, że warstwa kryptograficzna działała poprawnie, a wszystkie problemy, które zidentyfikował, były w jakiś sposób odnotowane w kodzie Omo. Nie znalazł też dowodów na świadome wprowadzanie inwestorów w błąd. Bilans „zero na 174” wynika z publicznych stron danych samego Omo. Słabym punktem okazała się – jego zdaniem – opieka nad kluczami: Omo korzystał z klucza skopiowanego z aplikacji mobilnej i przechowywanego na serwerze, a mechanizm dopasowywania transakcji w ogóle nie weryfikował podpisów.
Sneed zaproponował trzy kierunki naprawy, z których kluczowy to użycie klucza podpisującego kontrolowanego wyłącznie przez agenta i przechowywanego w sprzęcie – w rodzaju urządzeń oferowanych przez Ledger. Jednocześnie sam ograniczył wagę tej rekomendacji, podkreślając, że nawet portfel sprzętowy nie wyłapałby skuteczności strategii Omo na poziomie 7,1% ani problemu z wyszukiwarką internetową, która od kilku dni nie działała, podczas gdy bot nadal handlował.
Ryzyka związane z handlem przez agentów
W tym roku większe platformy otworzyły się na agentów handlujących w pełni autonomicznie. Binance dopuścił agentów AI do handlu 20 sierpnia, a Jeff Li, wiceprezes ds. produktu, stwierdził, że firma „tak naprawdę nie widzi rozumowania” stojącego za ich zleceniami. Robinhood poinformował 29 września o ponad 150 tys. kont korzystających z agentów, jednocześnie zaznaczając, że nie nadzoruje ani nie audytuje ich decyzji. W swoim raporcie nadzorczym na 2026 r. FINRA wskazała autonomię i możliwość audytu jako jedne z kluczowych ryzyk.
Czytaj dalej: Robinhood, Binance And Coinbase Now Take Orders From AI Agents: What To Know
