Test przeprowadzony przez Bank Włoch na stablecoinie USD Coin (USDC) pokazał, że koszt przekazów w USDC może sięgać niemal 9%. Niskie opłaty za transfer w sieci blockchain zostały w dużej mierze zniwelowane przez prowizje za wymianę na waluty fiducjarne oraz wypłaty.
Najważniejsze ustalenia
- Badacze przesłali 200 USDC w 10 korytarzach, przy całkowitych kosztach od 0,3% do 8,96%.
- Średni koszt transferu on-chain wyniósł jedynie 0,4% przekazywanej kwoty.
- W trzech korytarzach stablecoiny okazały się tańsze od Wise, w czterech – droższe; czas rozliczenia zależał głównie od lokalnych systemów płatności.
Koszty transferów w USDC
Bank Włoch opublikował wyniki badania typu „mystery shopping” 30 lipca. Zespół badawczy w składzie Alberto Di Iorio, Enrica Di Stefano, Michele Mascioli i Giorgio Trebeschi zrealizował przelewy w marcu 2026 r.
Naukowcy przesłali 200 USDC przez dziesięć korytarzy łączących Włochy z Argentyną, Brazylią, RPA, Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi oraz Japonią. Dla każdego zlecenia odnotowano wszystkie etapy: zasilenie środkami fiat, zakup USDC, transfer po blockchainie, sprzedaż USDC i wypłatę w walucie lokalnej.
Całkowite koszty wahały się od 0,30% przy przelewie z Włoch do Argentyny do 8,96% przy transferze z Argentyny do Włoch. Średni udział opłat on-chain w całej próbie wyniósł jedynie 0,4%. To opłaty w systemie fiat odpowiadały za większość różnic.
W korytarzu ZEA–Włochy 3,8‑proc. dopłata do płatności kartą kredytową podbiła łączny koszt transakcji do 8,95%, pokazując, jak kluczowy dla końcowej ceny jest dostęp do lokalnych usług bankowych.
Autorzy przywołali globalną średnią kosztu przekazów na poziomie 6,4%, wciąż powyżej celu ONZ, zgodnie z którym do 2030 r. powinna ona spaść poniżej 3%. Z analizy wynika, że to nie rozliczenie w blockchainie jest zwykle najdroższym elementem.
Zobacz także: Ukryty watermark Claude’a wypacza sztukę pisania, twierdzi Gruber
Stablecoiny jako infrastruktura płatnicza
W porównaniu ze średnimi kosztami przekazów wychodzących według Banku Światowego, USDC okazał się tańszy w Brazylii, we Włoszech i w RPA, ale droższy w ZEA, gdzie punkt odniesienia wynosił 2,65%. W symulacji z 14 kwietnia, porównującej te same korytarze z ofertą Wise, USDC był tańszy w trzech korytarzach i droższy w czterech; w jednym przypadku transfer przez Wise nie był dostępny.
Szybkość zależała od lokalnej infrastruktury płatniczej.
Przekazy kończyły się w mniej niż 20 minut tam, gdzie zasilenie lub wypłata w walucie fiat odbywały się przez systemy natychmiastowe, takie jak brazylijski Pix czy europejski TIPS. Dla korytarzy obejmujących RPA realizacja trwała od jednego do dwóch dni roboczych. Zdaniem autorów stablecoiny stanowią więc raczej uzupełnienie sprawnych krajowych systemów płatniczych niż ich substytut – głównym wąskim gardłem pozostają wejścia i wyjścia z ekosystemu krypto.
Eksperyment przeprowadzono 24 i 26 marca 2026 r., w okresie niskiego zatłoczenia sieci blockchain i z udziałem tylko jednego stablecoina oraz ograniczonej liczby jurysdykcji. Badacze zastrzegli, że inne tokeny, operatorzy, struktury rynkowe i regulacje mogą dawać odmienne wyniki, co utrudnia formułowanie ogólnego wniosku, że stablecoiny są z natury tańsze.
Czytaj dalej: Bitcoin może ponownie przekroczyć 100 tys. dol. przed halvingiem w 2028 r., prognozuje Scaramucci
