Matematikçiler, Navier-Stokes çalışmasını sahiplenen OpenAI’yi emek hırsızlığıyla suçluyor

Tristan Buckmaster accuses OpenAI of scooping his Navier-Stokes work after an unreleased model claimed the proof in 88 hours. (Image: Shutterstock)
Tristan Buckmaster accuses OpenAI of scooping his Navier-Stokes work after an unreleased model claimed the proof in 88 hours. (Image: Shutterstock)

OpenAI, henüz piyasaya sürülmemiş bir modelinin matematiğin yedi Milyenyum Ödülü probleminden birini 88 saatte çözdüğünü duyurdu; akademik dünyada ise bu hamlenin, yayımlanmamış bir çalışmanın “elinden alınması” anlamına geldiği iddiasıyla tartışma büyüyor.

Öne çıkanlar:

  • OpenAI, yaklaşık 10.000 yapay zekâ ajanının, akışkanlık denklemlerinin sonlu bir zamanda bozulabileceğini ispatlayan bir çalışma ürettiğini açıkladı.
  • NYU’lu bir profesör, şirketin bu atağa ancak kendi yayımlanmamış sonuçlarından haberdar olduktan sonra giriştiğini söylüyor.
  • Clay Mathematics Institute, ispatı henüz kabul etmedi ve problemi resmi olarak hâlâ “açık” listesinde tutuyor.

OpenAI’nin Navier–Stokes ispatı: Ne oldu?

Şirket, 8 Eylül’de yayımladığı duyuruda, kamuya açılmamış dahili bir sisteminin, akışkanların hareketini tanımlayan Navier–Stokes denklemlerinin sonlu sürede çökmeye uğrayabileceğini gösteren bir ispat ürettiğini bildirdi.

Yaklaşık 10.000 otonom ajan, problemi paralel biçimde koşturdu ve 88 saatin sonunda bir argüman üzerinde “uzlaştı”. Ortaya çıkan taslak, 160 sayfayı aşan hacimli bir makale niteliğinde.

Bu hesaplama hamlesi, 1 Eylül’de; iki Milyenyum probleminin başka araştırmacılar tarafından çözüldüğüne dair söylentilerin OpenAI’ye ulaşmasının ardından başlatıldı. Ardından GPT-6 Astra, ispatı her mantıksal adımı denetleyebilen biçimsel doğrulama dili Lean’e aktarmak için 17 saat daha çalıştı. Şirket yöneticileri, bu sürecin maliyetini milyonlarca dolar düzeyinde hesaplıyor.

Ayrıca bkz.: LAPTOP Crashes 99%, Hunter Biden dolandırıcılık iddialarını reddedip botları suçladı

Tristan Buckmaster’dan sert itiraz

New York University’de görev yapan matematikçi Tristan Buckmaster, OpenAI’nin probleme ancak kendi yayımlanmamış sonuçlarına dair söylentileri duyduktan sonra yöneldiğini ileri sürdü. Buckmaster, rakip yapay zekâ laboratuvarı Anthropic bünyesinde çalışan matematikçi Levent Alpöge ile birlikte yaklaşık bir yıl boyunca bu problem üzerinde çalışmıştı.

İddiaya göre ikili, kendi ispatlarını kurarken OpenAI’nin kodlama asistanı Codex’ten yoğun biçimde yararlandı. Üstelik şirket, kullanıcılar bunu özellikle devre dışı bırakmadığı sürece bu oturumları eğitim verisi olarak kullanabiliyor.

Buckmaster ve Alpöge, literatürde pek az matematikçinin tercih ettiği son derece dar bir yaklaşım izlemişti. Bu nedenle OpenAI’nin kısa süre sonra benzer bir hatta yönelmiş görünmesi, Buckmaster’ın gözünde zamanlamayı “şüpheli” kılıyor. Buckmaster, OpenAI matematikçisi Sébastien Bubeck’in, Alpöge’nin adını ikincil plana iten bir “uzlaşma” önerdiğini, ardından da “Neden kendi kariyerini yakmak istiyorsun?” diye sorduğunu öne sürüyor.

OpenAI ise, araştırmacılarının ya da ajanlarının, makale yayımlanmadan önce ikilinin çalışmasına eriştiği iddiasını kesin dille reddediyor. Şirket, bu özel koşumda hiçbir bireysel kullanıcı verisinin kullanılmadığını savunuyor. Buna karşın, ürün kullanımlarından türetilmiş, kimliksizleştirilmiş verilerin modelleri genel anlamda iyileştirmiş olabileceğini kabul ediyor; yine de iki ispatın matematiksel yapısının “önemli ölçüde farklı” olduğunu öne sürüyor.

Clay Enstitüsü: Acele yok

UCLA’dan Terence Tao, Buckmaster ve Alpöge’nin sonuçlarını övdü, ancak rekabetçi yapay zekâ koşumlarının matematiği, gerçek bilimsel içeriği zayıf bir “kontenjan yarışına” dönüştürme riski taşıdığı uyarısında bulundu.

Queen Mary University of London’dan matematikçi Abhishek Saha ise süreci, matematikçilerin genellikle bilinçli olarak uzak durmaya çalıştığı türden bir “vaka” olarak nitelendirdi.

Clay Mathematics Institute başkanı Martin Bridson, duyuruyu heyecan verici bulduğunu söylerken, bu ölçekteki bir iddianın titiz hakemlik gerektirdiğini, dolayısıyla değerlendirmenin zaman alacağını vurguladı. Enstitü, problemi hâlen “çözülmemiş” olarak listeliyor.

Clay Enstitüsü, 2000 yılında her biri 1 milyon dolar ödüllü yedi Milyenyum Problemi belirlemişti. Bugüne dek yalnızca Poincaré konjektürü çözüme kavuştu; 2003’te ispatı ortaya koyan Grigori Perelman, hem Clay’in para ödülünü hem de diğer üst düzey ödülleri reddetmişti.

Sıradaki haber: Apple, ilk katlanabilir iPhone Duo’yu 1.999 dolardan fiyatladı; Samsung için tehlike çanları çalıyor

Alexey Bondarev profile photo

Alexey Bondarev

Alexey Bondarev, Yellow.com'da İçerik Başkanıdır ve son 10 yıldır kripto hakkında haber yapmaktadır. Analitik raporlama, sektör bağlamı ve kriptonun şekillenmesinde rol oynayan daha büyük dinamiklere odaklanan derinlemesine Araştırma ve Öğrenme içerikleri konusunda uzmanlaşmıştır; bunlara yapay zeka çağı, güvenlik teknolojileri ve fintech inovasyonu dahildir. Dijital olan her şeyin kısa süre içinde analog olan her şeyin yerini alacağına inanmakta ve bunun gerçekleşmesi için yoğun şekilde çalışmaktadır.

Feragatname ve Risk Uyarısı: Bu makalede sağlanan bilgiler yalnızca eğitici ve bilgilendirici amaçlıdır ve yazarın görüşüne dayanmaktadır. Mali, yatırım, hukuki veya vergi tavsiyesi teşkil etmez. Kripto para varlıkları son derece değişkendir ve yatırımınızın tamamını veya önemli bir kısmını kaybetme riski dahil olmak üzere yüksek riske tabidir. Kripto varlık ticareti veya tutma tüm yatırımcılar için uygun olmayabilir. Bu makalede ifade edilen görüşler yalnızca yazara aittir ve Yellow, kurucuları veya yöneticilerinin resmi politikasını veya pozisyonunu temsil etmez. Her zaman kendi kapsamlı araştırmanızı yapın (D.Y.O.R.) ve herhangi bir yatırım kararı vermeden önce lisanslı bir finansal uzmanla görüşün.
Matematikçiler, Navier-Stokes çalışmasını sahiplenen OpenAI’yi emek hırsızlığıyla suçluyor | Yellow