Het platform voor zakelijke creditcards Ramp kondigde onlangs aan dat zakelijke klanten nu stablecoins kunnen aanhouden en gebruiken om te betalen, op dezelfde manier als dollars. De zakelijke vraag naar stablecoins loopt al een tijd ver vooruit op de infrastructuur die dit moet ondersteunen, en de aankondiging van Ramp is een aardig ijkpunt voor hoe groot die kloof inmiddels is geworden. Bedrijven zijn enige tijd geleden gestopt met de vraag of stablecoins wel legitiem zijn. Waar ze nu op vastlopen is moeilijker, en veel duurder, dan de meeste mensen die stablecoins bouwen willen toegeven.
Ik was een paar maanden geleden bij een diner met een handvol financiële leidinggevenden van middelgrote bedrijven. Geen van hen vroeg of stablecoins wel veilig of voldoende gereguleerd waren, een vraag die twee jaar geleden zo’n kamer volledig zou hebben gedomineerd. Ze wilden weten waarom ze nog steeds niet gewoon een stablecoin-betaling door hun boeken konden laten lopen zoals ze alles doen, inclusief belastingen, zonder dat het in een compleet apart proces verandert.
Dat is in feite een lastig probleem om op te lossen, omdat een stablecoin-betaling niet slechts één systeem raakt, maar samenwerkt met de boekhoudsoftware, de facturatietools en de belastingrapportage waar een financieel team elke dag al op vertrouwt. Een financieel team heeft integraties nodig die werken, goed doordachte goedkeuringsstromen en een aflettering die niet omvalt zodra een betaling in het weekend binnenkomt. Een CFO vertelde me dat haar team nog steeds een aparte spreadsheet bijhoudt om te volgen welke facturen in stablecoins zijn betaald, omdat de boekhoudsoftware daar niet op gebouwd was.
Een middelgroot bedrijf krijgt een klant die een betaling wil doen in een stablecoin die hun betaalinfrastructuur nog niet ondersteunt. Een financieel of technisch verantwoordelijke moet nu een volledig nieuwe integratie optuigen om alleen die ene relatie te kunnen afhandelen, bovenop al het andere dat al op het bord ligt, en dat werk wordt zelden goed ingeschat of begroot omdat niemand het had voorzien. Nog een paar van zulke klanten en het is geen randgeval meer; het is wat die functie het grootste deel van de dag daadwerkelijk doet.
Banken en fintechs vragen zich niet meer af of ze stablecoins moeten adopteren. Verschillende partijen met wie ik spreek, lopen vast op de vraag wat adoptie hen werkelijk kost en hoe ze het kunnen realiseren zonder al het andere te breken. Een betaaldienstverlener van vandaag moet misschien drie of vier stablecoins ondersteunen die door verschillende partijen worden uitgegeven. Elke munt beweegt over een ander netwerk, met eigen settlement-eigenaardigheden, en het geheel moet werken met elke partnerbank en in elk rechtsgebied waar het bedrijf actief is. Die moeilijkheid heeft een handvol succesvolle fintechs voortgebracht die hun eigen oplossingen aan elkaar hebben genaaid, en in stilte veel meer stablecoin-projecten beëindigd die nooit verder kwamen dan de pilotfase.
Er is nog steeds een laag die niemand echt goed heeft gebouwd: het stuk dat onder de stablecoins en de netwerken zelf ligt, zodat een bank of fintech op één systeem kan aansluiten en waarde kan verplaatsen via elke vorm van betaling, inclusief onchain, zonder dat iemand in het team hoeft te weten hoe het precies werkt. Het is hetzelfde ondankbare werk dat ACH- en kaartnetwerken tientallen jaren geleden naar de achtergrond van elk bedrijf ter wereld heeft doen verdwijnen, en het is hetzelfde resultaat dat hier de moeite waard is om na te streven: een ondernemer die nooit hoeft na te denken over op welk netwerk zijn betaling is aangekomen.
Ramp zou deze functie niet hebben gebouwd als de vraag ernaar er niet al was. Bedrijven willen de stablecoin-rekening. Wat ze niet willen, is expert worden in stablecoin-infrastructuur alleen maar om er een te kunnen gebruiken. Reken op veel meer aankondigingen zoals die van Ramp in het komende jaar, die het telkens een beetje makkelijker maken om een stablecoin over netwerken te verplaatsen zonder elke keer een nieuwe integratie in elkaar te moeten zetten. Geen daarvan zal echter degene zijn die echt telt. Die zal helemaal niet met een persbericht komen. Het zal gewoon de dag zijn waarop niemand die een bedrijf runt nog over dit alles hoeft na te denken.