OpenAI widnieje jako zwycięzca pierwszej, wartej 1 mln dol. nagrody matematycznej Justina Suna za dowód Naviera–Stokesa, jednak wyróżnienie pozostaje niewypłacone. Spółka zadeklarowała również, że nie będzie ubiegać się o Nagrodę Milenijną przyznawaną przez Clay Mathematics Institute.
Kluczowe fakty:
- Repozytorium nagrody Suna oznacza problem Naviera–Stokesa jako rozwiązany przez OpenAI, uprawniony do wypłaty i wciąż nieodebrany.
- OpenAI podaje, że ok. 10 000 agentów AI pracowało nad zadaniem 88 godzin, a następnie GPT-6 Astra poświęcił 17 godzin na formalizację i weryfikację dowodu.
- Clay Mathematics Institute nadal klasyfikuje problem Naviera–Stokesa jako otwarty, prowadząc niezależny proces oceny zgłoszonego rezultatu.
Nagroda OpenAI
Nowa nagroda Suna przyznała zespołowi badawczemu OpenAI pierwszą premię główną w wysokości 1 mln dol. za rozwiązanie trójwymiarowego problemu Naviera–Stokesa. Publiczne repozytorium na GitHubie oznacza problem jako rozwiązany i spełniający kryteria wypłaty. Środki jednak nie zostały podjęte.
OpenAI ogłosiło wynik 8 września, informując, że około 10 000 agentów pracowało przez blisko 88 godzin, po czym model GPT‑6 Astra poświęcił kolejne 17 godzin na formalizację i maszynową weryfikację dowodu w systemie Lean. Spółka dodała, że nie zamierza ubiegać się o warte 1 mln dol. wyróżnienie Millennium Prize, ustanowione dla tego problemu przez Clay Mathematics Institute.
Instytut Clay nadal oznacza zadanie Naviera–Stokesa jako aktywne. 11 września poinformował, że komunikat OpenAI „wydaje się rozstrzygać zagadnienie”, ale regulamin nagrody wymaga przeprowadzenia pogłębionej, wieloetapowej oceny przed ostateczną decyzją o przyznaniu premii. Ten proces pozostaje w toku. Osobna nagroda Suna opiera się na dowodach w pełni sprawdzalnych maszynowo i wskazała zespół OpenAI jako zwycięzcę bez oczekiwania na tradycyjny, długotrwały przegląd środowiska matematycznego.
Zobacz też: Wydobycie Bitcoina stoi przed 50% luką w hashrate, gdy AI przejmuje moce obliczeniowe
Zasady Justina Suna
Sun podkreśla, że jego nagroda ma wynagradzać rezultaty niezależnie od tego, czy autorem jest człowiek, czy system AI, stawiając formalną weryfikację w centrum procesu oceny. „Interesuje mnie wyłącznie wynik, nie to, czy twórcą jest człowiek czy maszyna” – stwierdził. W repozytorium zaznaczono jednak, że ogłoszenie OpenAI nie stanowi recenzji naukowej, a szeroka akceptacja w środowisku matematycznym nie została jeszcze potwierdzona.
Nierozstrzygnięte pozostają kwestie atrybucji, ponieważ Tristan Buckmaster, profesor Uniwersytetu Nowojorskiego, poinformował, że nieopublikowane wspólne badania zostały zapisane w produkcie OpenAI, przy czym zaznaczył, że nie wie, czy model z nich skorzystał. „Nikogo o nic nie oskarżam” – powiedział Buckmaster w rozmowie z The Guardian. OpenAI oświadczyło natomiast, że przeprowadzone dochodzenie wykazało, iż jego zapytania do Codexa nie mogły wpłynąć na system, który wygenerował dowód.
Spór wybuchł po ogłoszeniu OpenAI z 8 września, zgodnie z którym wewnętrzny system spółki miał rozwiązać wieloletni problem istnienia i gładkości rozwiązań równań Naviera–Stokesa, wykazując powstawanie osobliwości w skończonym czasie przy spełnieniu oficjalnych założeń.
Instytut Clay ustanowił w 2000 r. listę Millennium Prize Problems, z premią 1 mln dol. dla każdego z nich. Ponad dwie dekady później problem Naviera–Stokesa pozostaje formalnie otwarty, podczas gdy matematycy analizują nowy dowód oraz towarzyszące mu wątpliwości co do autorstwa i zasług.
Czytaj dalej: Shiba Inu naprawia uszkodzony link portfela Shibarium, ale SHIB traci 6% w tydzień
