APIA, Samoa, 13 sierpnia 2026 r. /PRNewswire/ -- HTX Ventures, globalne ramię inwestycyjne HTX, opublikowało nowy raport zatytułowany Open Infrastructure, Closed Financial Rails: Open USD, Revenue Redistribution, and Participant Governance. Dokument analizuje zmiany w podziale przychodów ze stablecoinów, relacjach w łańcuchu dystrybucji i mechanizmach zarządzania po ogłoszeniu 30 czerwca 2026 r. projektu Open USD (OUSD).
Z raportu wynika, że choć technologia blockchain stworzyła otwartą, globalną i programowalną infrastrukturę techniczną, o kolejnym etapie rozwoju branży zadecyduje to, jak uczestnicy rynku ułożą między sobą prawa do kontroli i podziału korzyści ekonomicznych. Warstwa technologiczna została otwarta; warstwa ekonomiczna dopiero zaczyna się otwierać.
Zamknięte modele ekonomiczne na otwartej technologii
Stablecoiny przeszły drogę od narzędzi rozliczeniowych na rynku kryptowalut do instrumentów wykorzystywanych w płatnościach transgranicznych, zarządzaniu płynnością firm oraz rozliczeniach back-office instytucji finansowych. Pilotaż rozliczeń stablecoinowych Visa osiągnął do kwietnia 2026 r. zannualizowaną wartość obrotu około 7 mld USD na dziewięciu blockchainach, podczas gdy Swift, Canton Network, Fnality i Project Agorá badają, w jaki sposób tokenizowane depozyty i pieniądz banku centralnego mogą być rozliczane w wspólnych środowiskach.
Prawa ekonomiczne pozostają jednak rozdzielone według tradycyjnych linii. Emitenci tworzą stablecoiny w zamian za dolary użytkowników i lokują rezerwy w gotówce oraz krótkoterminowych obligacjach skarbowych – a dochody z tych rezerw trafiają wyłącznie do nich. System opiera się jednak na giełdach i portfelach zapewniających dostęp użytkownikom, firmach płatniczych łączących akceptantów, bankach pełniących rolę fiat on/off-rampów, depozytariuszach przechowujących rezerwy oraz animatorach rynku dbających o płynność wtórną. Instytucje te ponoszą koszty integracji, zgodności regulacyjnej i utrzymania płynności, a obecnie zarabiają głównie poprzez dwustronne umowy handlowe – w których pozycja negocjacyjna silnie zależy od skali ich własnej bazy użytkowników.
Trzy instytucjonalne przesunięcia w projekcie OUSD
W modelu Open Standard przedsiębiorstwa mogą emitować i wykupywać OUSD bez opłat i bez limitów wolumenu. Open Standard pobiera niewielką opłatę za zarządzanie, natomiast pozostałe dochody z rezerw mają trafiać do partnerów, którzy wdrażają i promują OUSD, a także do wybranych podmiotów planowanych jako członkowie rady dyrektorów. Opublikowana lista partnerów obejmuje ponad 140 podmiotów, w tym Visa, Mastercard, American Express, Stripe, Coinbase, BlackRock i BNY.
HTX Ventures dzieli tę konstrukcję na trzy kluczowe przesunięcia:
- Od opłat za dostęp do subsydiowanej dystrybucji – wykorzystanie dochodów z rezerw do pokrycia realnie wysokich kosztów pozyskania klientów, zapewnienia płynności, spełnienia wymogów regulacyjnych w poszczególnych jurysdykcjach oraz budowy fiat rails;
- Od dwustronnych negocjacji do sieciowego podziału przychodów – włączenie średnich firm płatniczych, banków regionalnych i wyspecjalizowanych portfeli w jednolity framework, w którym partnerzy dzielą się przychodami proporcjonalnie do wniesionego wkładu;
- Od zarządzania przez emitenta do zarządzania przez uczestników – zapewnienie instytucjom, które ponoszą ciężar biznesowy i regulacyjny, realnego głosu w kształtowaniu zasad funkcjonowania sieci.
Start OUSD jest planowany na drugą połowę 2026 r. Warto zaznaczyć, że projekt korzysta z tego samego kodu OUSD co Origin Dollar stworzony przez Origin Protocol w 2020 r., choć są to odrębne produkty.
To szczegóły wdrożenia przesądzą o trwałości modelu
Zdaniem HTX Ventures powodzenie tego modelu zależy od konkretnych mechanizmów. Zasady podziału przychodów wprost przesądzają o tym, kto przejmuje wartość: alokacja według salda premiuje podmioty z większym kapitałem, z kolei alokacja według wolumenu transakcji może zostać zaburzona przez wewnętrzne przelewy generujące „aktywność” bez realnych płatności. Funkcjonalny mechanizm powinien łącznie uwzględniać utrzymywanie sald, rzeczywiste płatności, pozyskiwanie nowych klientów oraz nakłady na lokalną zgodność regulacyjną. Podobnie governance zależy od tego, o czym rada faktycznie może decydować, a nie od liczby instytucji figurujących na liście partnerów.
Jeszcze istotniejszy jest dystans dzielący formalne dołączenie do konsorcjum od faktycznej migracji kluczowych linii biznesowych. Ostatecznie o wartości sieci decydują stabilne salda, rzeczywisty wolumen płatności, głębokość rynku i sprawność wykupów.
Przychody w łańcuchu wartości czeka redystrybucja
Jeśli modele dzielenia się przychodami zbudują trwały wolumen płatności, pole manewru emitentów do zatrzymywania pełnej marży z dochodów z rezerw się zawęzi. Giełdy, portfele i firmy płatnicze, które kontrolują dostęp do użytkowników, płynności i use case’ów płatniczych, mogą przestać być jedynie kanałami dystrybucji, a stać się pełnoprawnymi uczestnikami systemów podziału przychodów i współzarządzania. Dla banków skutki będą dwutorowe – część depozytów i przychodów z bankowości korespondenckiej może zostać wyparta, ale stablecoiny nadal wymagają przechowywania rezerw, fiat on/off-rampów oraz płynności walutowej. Sieci kartowe odczują relatywnie ograniczony wpływ, zważywszy na ich rolę w autoryzacji, zarządzaniu ryzykiem oszustw oraz akceptacji płatności przez merchantów. W obszarze rozliczeń, powiernictwa i usług danych opłaty oparte na dostępie do zamkniętych rejestrów mogą maleć, podczas gdy rosnąć będzie znaczenie usług powiązanych z bezpieczeństwem i odpowiedzialnością za ryzyko.
Nowy wymiar konkurencji
Open USD stawia pytanie wykraczające poza sam segment stablecoinów: skoro to banki, procesorzy płatności, giełdy, zarządzający aktywami i depozytariusze dostarczają aktywa bazowe, relacje z klientami, płynność i kompetencje compliance, to jak w tym łańcuchu wartości zostaną podzielone zyski i kontrola?
Największe przesunięcia są najbardziej prawdopodobne w infrastrukturze middle- i back-office, gdzie konieczna jest współpraca wielu instytucji, a żadna pojedyncza platforma nie jest w stanie samodzielnie zapewnić globalnego zasięgu klientowskiego, licencji we wszystkich regionach, dojrzałych fiat rails i rozbudowanej sieci kontrahentów. Instytucje potrzebują wspólnej infrastruktury, ale nie są skłonne oddawać kluczowych operacji, danych klientów czy kontroli ryzyka bezpośrednim konkurentom. Governance konsorcjalne i podział przychodów nie są więc manifestem decentralizacji, lecz pragmatycznym warunkiem powstania ponadinstytucjonalnych sieci.
HTX Ventures podkreśla, że w takim scenariuszu konkurencja między stablecoinami wyjdzie poza prostą skalę emisji i płynność on-chain. Kluczowe stanie się to, kto realnie wnosi wartość do sieci, kto uczestniczy w podziale przychodów z infrastruktury, kto utrzymuje relacje z klientami i dane oraz kto ustala zasady operacyjne. Następna generacja infrastruktury finansowej nie musi być w pełni zdecentralizowana; bardziej prawdopodobny jest stopniowy odwrót od modelu scentralizowanego na rzecz sieci, w których regulowani uczestnicy łączą się, dzielą się zyskami i współdecydują o kluczowych sprawach w ramach warstwowych struktur.
Jako firma badawczo-inwestycyjna od lat skoncentrowana na infrastrukturze płatniczej i sieciach rozliczeń instytucjonalnych, HTX Ventures zapowiada dalsze monitorowanie, w jaki sposób redystrybucja przychodów, klientów i uprawnień regulacyjnych będzie kształtować przyszły kierunek rozwoju branży.
O HTX Ventures
HTX Ventures to globalne ramię inwestycyjne HTX, łączące inwestycje, inkubację i działalność badawczą w celu identyfikacji i wspierania najciekawszych, najbardziej innowacyjnych projektów na rynku. Odwiedź nas tutaj.
