Banki w Stanach Zjednoczonych, Unii Europejskiej i Zjednoczonym Królestwie mogą teraz technicznie trzymać kryptoaktywa w imieniu klientów.
Prawie nikt jednak nie mówi o tym, że pojedyncza reguła kapitałowa — aktywowana 1 stycznia 2026 r. — sprawia, że jest to ekonomicznie katastrofalne dla każdej instytucji podlegającej nadzorcy ostrożnościowemu.
Basel Committee on Banking Supervision (BCBS) sfinalizował swój standard ostrożnościowego traktowania kryptoaktywów, znany jako SCO60, w grudniu 2022 r. Ustalono 18‑miesięczny okres wdrożeniowy, który wygasł na początku tego roku.
W ramach tego podejścia niepodparte kryptoaktywa — w tym Bitcoin (BTC) i Ethereum (ETH) — trafiają do „Grupy 2b”, otrzymując wagę ryzyka 1 250%.
Standardowa pozycja w akcjach ma wagę ryzyka 100%.
Ten pojedynczy punkt danych wyjaśnia, dlaczego nawet najbardziej przychylne kryptowalutom banki komercyjne nie zwiększyły istotnie ekspozycji bilansowej na aktywa cyfrowe w ciągu sześciu miesięcy od wejścia w życie tej reguły.
TL;DR
- Standard SCO60 w ramach Basel III przyznaje niepodpartym kryptowalutom wagę ryzyka 1 250% od 1 stycznia 2026 r., wymagając od banków utrzymywania 125 dolarów kapitału na każde 100 dolarów Bitcoina w bilansie.
- Efektywny 12,5‑krotny mnożnik kapitału względem standardowych akcji sprawia, że własne pozycje krypto są strukturalnie nieopłacalne dla większości regulowanych banków przy obecnych zasadach.
- Modele powiernicze i oparte na opłatach są jedynym krótkoterminowym zaworem bezpieczeństwa, ale niosą ze sobą własne opłaty za ryzyko operacyjne, które nadal są kalibrowane przez krajowych regulatorów.
- Szacowany napływ krypto do Indii na poziomie 340 mld dolarów w 2025 r. oraz 24% tygodniowy wzrost kapitalizacji sektora DeFAI pokazują, że popyt nie czeka, aż banki nadrobią zaległości.
- Luka między kosztami kapitałowymi wynikającymi z regulacji a aktywnością rynkową jest obecnie kluczowym strukturalnym napięciem w instytucjonalnej adopcji krypto.
Basel SCO60 i co w praktyce oznacza liczba 1 250%
BCBS opublikował swój ostateczny standard dotyczący ostrożnościowego traktowania ekspozycji na kryptoaktywa w grudniu 2022 r., z twardym terminem wdrożenia na 1 stycznia 2026 r.
Dokument SCO60 klasyfikuje wszystkie kryptoaktywa w dwie szerokie grupy. Grupa 1 obejmuje tokenizowane tradycyjne aktywa oraz stablecoiny spełniające rygorystyczne kryteria stabilizacji. Grupa 2 obejmuje całą resztę, w tym Bitcoina i Ethereum.
Grupa 2 dzieli się dalej na Grupę 2a — aktywa z uznaną relacją hedgingową do tradycyjnego aktywa — oraz Grupę 2b, w pełni niepodparte aktywa bez uznanego zabezpieczenia.
Aktywa z Grupy 2b otrzymują wagę ryzyka 1 250%.
Zgodnie ze standardową bazylejską formułą adekwatności kapitałowej bank musi utrzymywać kapitał Tier 1 i Tier 2 równy 8% aktywów ważonych ryzykiem. Po zastosowaniu wagi 1 250% oznacza to, że bank trzymający Bitcoina wartego 100 mln dolarów musi utrzymywać 125 mln dolarów kwalifikowanego kapitału na tę pozycję.
Żadna inna klasa aktywów w ramach BCBS nie jest traktowana w ten sposób.
Intencją — jak komitet zaznaczył w dokumentach konsultacyjnych — było odzwierciedlenie „nowych i dodatkowych rodzajów ryzyka” niepodpartych kryptowalut. W praktyce jednak efektem jest uczynienie własności na rachunek własny niemożliwą dla każdego banku działającego w typowych ramach docelowego zwrotu z kapitału.
Waga ryzyka 1 250% w praktyce oznacza, że bank musi utrzymywać więcej kapitału niż wynosi wartość posiadanego Bitcoina — ograniczenie, które nie występuje nigdzie indziej w ramach Basel w odniesieniu do jakiejkolwiek głównej klasy aktywów.
Dla porównania: standardowy kredyt korporacyjny ma wagę ryzyka 100%, kredyty hipoteczne mieszkaniowe zwykle przyciągają 35% w ramach podejścia opartego na wewnętrznych ratingach, a obligacje zabezpieczone mogą mieć wagę nawet 10%. Nawet akcje o spekulacyjnym ratingu, które większość menedżerów ryzyka uważa za zmienne, otrzymują 250% w podejściu standardowym. Bitcoin, według SCO60, jest pięć razy bardziej ryzykowny niż najbardziej spekulacyjny koszyk akcji w taksonomii Basel.
Zobacz też: USDT na krótko zdetronizował Ethereum jako aktywo nr 2 na rynku krypto
Limit ekspozycji, który potęguje problem kapitałowy
Waga ryzyka 1 250% nie jest jedynym ograniczeniem w SCO60.
Komitet Bazylejski wprowadził także twardy limit ekspozycji. Banki nie mogą utrzymywać aktywów Grupy 2b w łącznej kwocie przekraczającej 1% ich kapitału Tier 1.
Dla banku z 50 mld dolarów kapitału Tier 1 — mniej więcej średniej wielkości według standardów USA — oznacza to limit łącznej ekspozycji na niepodparte krypto na poziomie 500 mln dolarów, łącznie dla wszystkich produktów, walut i klientów.
Dla porównania: iShares Bitcoin Trust (IBIT) od BlackRock przekroczył 50 mld dolarów aktywów pod zarządzaniem w połowie 2025 r.
Cały dopuszczalny portfel Grupy 2b średniego banku nie pokryłby nawet jednego procenta aktywów pojedynczego ETF‑u.
Limit ekspozycji, w połączeniu z wymogiem kapitałowym, oznacza, że nawet gdyby bank chciał prowadzić istotny własny desk Bitcoina, przepisy fizycznie uniemożliwiają zwiększenie tej pozycji do rozmiaru, który realnie przełożyłby się na przychody.
Banki objęte Basel SCO60 stoją przed podwójnym ograniczeniem: waga ryzyka 1 250%, która sprawia, że każdy dolar Bitcoina jest 12,5 raza droższy do trzymania niż standardowa akcja, oraz twardy limit 1% kapitału Tier 1, który ogranicza bezwzględny rozmiar portfela Grupy 2b.
Limit 1% ma dodatkową złożoność. Mierzony jest w ujęciu netto, co oznacza, że zabezpieczenia muszą spełniać konkretne kryteria kompensowania, by obniżyć wartość ekspozycji brutto. Krótkie pozycje w kontraktach futures na Bitcoina utrzymywane w odrębnej jednostce lub przez nieskonsolidowaną spółkę zależną zazwyczaj nie kwalifikują się jako uznane zabezpieczenia zgodnie z obecnym projektem wytycznych, z których korzystają krajowi regulatorzy przy wdrażaniu standardu. Analitycy JPMorgan zauważyli w swoim przeglądzie wymogów kapitałowych za I kwartał 2026 r., że ta nieefektywność hedgingu jest jednym z głównych powodów, dla których duże banki w USA nie ogłosiły własnych desków krypto, mimo że ścieżka prawna została otwarta przez Office of the Comptroller of the Currency pod koniec 2025 r.
Zobacz też: Zamrożenie Mythos 5 od Anthropic dobiegło końca, ale kontrola USA nad AI się pogłębia
Gdzie wdrożenie w USA odbiega od tekstu bazylejskiego
Standardy bazylejskie nie są bezpośrednio wiążące dla banków w USA.
BCBS publikuje standardy minimalne, które państwa członkowskie muszą następnie transponować do prawa krajowego. Proces wdrożenia w USA doprowadził do istotnej bifurkacji.
Federal Reserve, OCC i FDIC wspólnie wydały w styczniu 2026 r. oświadczenie potwierdzające, że ramy SCO60 będą stosowane do amerykańskich organizacji bankowych — ale agencje zastrzegły sobie prawo do wprowadzania bardziej konserwatywnego traktowania określonych typów aktywów.
W praktyce agencje w USA utrzymały wagę ryzyka 1 250% dla aktywów Grupy 2b, ale nie sfinalizowały jeszcze zasad uznawania zabezpieczeń.
Ta luka regulacyjna jest istotna.
Bez jasnych wytycznych, które instrumenty hedgingowe kwalifikują się do zmniejszenia ekspozycji brutto, banki w USA muszą traktować całą swoją długą pozycję w Bitcoinie jako niezabezpieczoną na potrzeby obliczania wymogów kapitałowych — niezależnie od posiadanych pozycji kompensujących.
Wspólne oświadczenie Fedu z stycznia 2026 r. potwierdziło wagę ryzyka 1 250% dla banków w USA, ale pozostawiło zasady uznawania zabezpieczeń nierozstrzygnięte, tworząc konserwatywny domyślny scenariusz, w którym wszystkie pozycje Grupy 2b są traktowane jako w pełni niezabezpieczone.
Europejski Bank Centralny obrał inną ścieżkę. Wytyczne wdrożeniowe EBC, opublikowane w ramach Capital Requirements Regulation III, który wszedł w życie w całej UE w styczniu 2026 r., ściśle odzwierciedlają tekst BCBS, ale zawierają tymczasowe wytyczne dotyczące zatwierdzonych instrumentów hedgingowych. Banki z UE korzystające z rozliczanych kontraktów futures na Bitcoina w uznanych centralnych kontrahentach mogą zastosować redukcję ekspozycji brutto Grupy 2b o 250 punktów bazowych, pod warunkiem kwartalnego przeglądu nadzorczego.
To wciąż dalekie od ekonomicznej opłacalności na dużą skalę, ale w jednym konkretnym i ważnym aspekcie jest bardziej liberalne niż podejście USA.
Prudential Regulation Authority w Zjednoczonym Królestwie, działając niezależnie po Brexicie, opublikował w marcu 2026 r. własne konsultacje, w których zaproponował utrzymanie wagi ryzyka 1 250%, ale wprowadzenie nowego „wyłączenia dla powiernictwa”, zgodnie z którym aktywa utrzymywane na wyodrębnionych rachunkach klientów, bez konsolidacji w bilansie banku, w ogóle nie podlegałyby obciążeniu Grupy 2b. To rozróżnienie, jeśli zostanie doprecyzowane, uczyniłoby z UK najbardziej liberalną jurysdykcję G7 w zakresie powierniczego przechowywania krypto przez banki.
Zobacz też: Zamrożenie Mythos 5 od Anthropic dobiegło końca, ale kontrola USA nad AI się pogłębia
Model powierniczy jako jedyna realna opcja dla banków
Ze względu na koszt kapitału związany z własnością na rachunek własny, praktycznie każdy duży bank, który ogłosił produkt krypto w 2026 r., skonstruował go jako usługę czysto powierniczą lub agencyjną, a nie pozycję bilansową. W takim modelu bank przechowuje klucze prywatne w imieniu klienta, ale aktywo znajduje się poza bilansem banku, skonsolidowane z aktywami klienta. Bank zarabia opłatę, bierze na siebie ryzyko operacyjne i powiernicze, lecz nie ponosi obciążenia kapitałowego z tytułu Grupy 2b, ponieważ nie ma ekonomicznej ekspozycji.
BNY Mellon uruchomił swoją usługę powierniczą dla aktywów cyfrowych pod koniec 2022 r. i rozszerzał swoją ofertę produktową do 2025 r. State Street poszedł w jego ślady, budując własną infrastrukturę powierniczą. Obie instytucje skonstruowały te usługi w taki sposób, aby uniknąć konsolidacji w bilansie, dlatego obciążenie kapitałowe SCO60 nie miało na nie wpływu. ich zgłaszanych współczynników kapitałowych. Opłaty za ryzyko operacyjne, które mają zastosowanie w ramach standardowego podejścia pomiarowego Bazylei do usług powierniczych, są istotnie niższe niż waga ryzyka na poziomie 1 250%.
Oparte na opłatach usługi powiernicze są strukturalnym obejściem, które pozwala regulowanym bankom uczestniczyć w rynku Bitcoina bez uruchamiania 1 250% wymogu kapitałowego dla Grupy 2b, ponieważ aktywo znajduje się w bilansie klienta, a nie samego banku.
Ryzyko kompresji opłat w usługach powierniczych jest jednak realne. Coinbase i BitGo nie podlegają zasadom kapitałowym Bazylei w swoich kluczowych działalnościach i konkurują bezpośrednio z bankami w zakresie cen dla instytucjonalnej opieki powierniczej. Restrukturyzacja BitGo z czerwca 2026 r., w ramach której zredukowano niemal 15% personelu, podkreśla presję na marże nawet w przypadku wyspecjalizowanych depozytariuszy działających poza perymetrem Bazylei. Banki wchodzące w ten obszar stoją wobec przewagi kosztowej regulacyjnej nad powiernikami wywodzącymi się z krypto z jednej strony, oraz luki technologicznej i zaufania z drugiej.
Zobacz także: Anthropic’s Mythos 5 Freeze Ends, But U.S. Control Over AI Deepens
Traktowanie stablecoinów i furtka Grupy 1
Nie wszystkie kryptoaktywa podlegają karze 1 250%. Klasyfikacja Grupy 1b z dokumentu SCO60 obejmuje stablecoiny, które spełniają zestaw kryteriów wykupu, rezerw i ładu korporacyjnego zdefiniowanych w tekście Bazylei. Kwalifikujący się stablecoin otrzymuje wagę ryzyka równoważną bazowemu aktywu rezerwowemu. Stablecoin w USD zabezpieczony jeden do jednego krótkoterminowymi amerykańskimi obligacjami skarbowymi będzie miał taką samą wagę ryzyka jak te obligacje, zwykle 0% dla papierów rządu USA w ramach standardowego podejścia dla emitentów rządowych.
Ta klasyfikacja ma istotne praktyczne konsekwencje. Oznacza, że banki mogą utrzymywać kwalifikujące się stablecoiny w swoim bilansie przy niemal zerowym koszcie kapitału. Ograniczeniem jest to, że obecnie bardzo niewiele stablecoinów spełnia w pełni kryteria Grupy 1b. BCBS wymaga, aby emitenci utrzymywali rezerwę zawsze co najmniej równą wartości nominalnej wyemitowanych tokenów, aby wykup po wartości nominalnej był gwarantowany w ciągu jednego dnia roboczego oraz aby struktura ładu korporacyjnego uniemożliwiała uznaniowe zawieszenie wykupów. USD Coin (USDC) od Circle oraz Tether (USDT) od Tethera mają oba cechy strukturalne, co do których regulatorzy zgłaszali wątpliwości w kontekście tych kryteriów, szczególnie w zakresie gwarancji wykupu w ciągu jednego dnia oraz przejrzystości składu rezerw.
Stablecoin, który w pełni spełnia kryteria BCBS dla Grupy 1b, mógłby znaleźć się w bilansie banku z wagą ryzyka 0%, ale regulatorzy w USA, UE i Wielkiej Brytanii nie potwierdzili jeszcze formalnie, że jakikolwiek duży stablecoin spełnia jednocześnie wszystkie kwalifikujące warunki.
Niejasność regulacyjna tworzy stan zawieszenia. Banki chcą używać stablecoinów do rozrachunku, zabezpieczenia i zarządzania płynnością. Traktowanie kapitałowe sprawia, że certyfikacja Grupy 1b jest niezwykle wartościowa. Jednak BCBS nie ustanowił formalnego procesu certyfikacji, pozostawił tę decyzję krajowym nadzorcom, z których każdy porusza się w innym tempie. W rezultacie banki budują infrastrukturę dla stablecoinów w oczekiwaniu na przyszłe potwierdzenie kwalifikacji do Grupy 1b, jednocześnie zarządzając ryzykiem prawnym, że stablecoin, którego używają, może zostać przeklasyfikowany do Grupy 2b podczas przyszłego przeglądu nadzorczego.
Zobacz także: Anthropic’s Mythos 5 Freeze Ends, But U.S. Control Over AI Deepens
Tokenizowane aktywa i szansa Grupy 1a
Podczas gdy Grupa 2b tworzy niemal zaporową ekonomię dla Bitcoina w bilansach banków, Grupa 1a, obejmująca tokenizowane tradycyjne aktywa finansowe, reprezentuje najbardziej komercyjnie opłacalną, krótkoterminową szansę dla banków w ramach perymetru Bazylei. Tokenizowana obligacja, akcja lub jednostka funduszu, która odnosi się do konwencjonalnego aktywa, dziedziczy wagę ryzyka tego aktywa, o ile struktura tokenizacji nie wprowadza dodatkowych ryzyk kredytowych, płynnościowych lub operacyjnych powyżej zdefiniowanego progu.
Fundusz BUIDL od BlackRocka, uruchomiony na Ethereum w marcu 2024 r. i obecnie zarządzający ponad 1,7 mld USD w tokenizowanych aktywach amerykańskich obligacji skarbowych, mieści się w obszarze Grupy 1a w ramach systemu BCBS. Bank utrzymujący tokeny BUIDL w swoim portfelu płynnościowym podlega wadze ryzyka określonej przez bazowe obligacje skarbowe, a nie przez sam fakt tokenizacji. To traktowanie sprawiło, że tokenizowane fundusze rynku pieniężnego stały się preferowanym instrumentem dla banków chcących uczestniczyć w infrastrukturze rozrachunku opartej na blockchainie bez ponoszenia nadmiernych obciążeń kapitałowych.
Tokenizowane fundusze amerykańskich obligacji skarbowych, takie jak BUIDL od BlackRocka, który przekroczył 1,7 mld USD aktywów, znajdują się w Bazylejskiej Grupie 1a i dziedziczą niemal zerową wagę ryzyka swoich bazowych aktywów, czyniąc je najbardziej kapitałowo efektywną formą ekspozycji on-chain, dostępną dziś dla banków.
Boston Consulting Group oszacowała w swoich badaniach nad tokenizacją, że adresowalny rynek tokenizowanych aktywów rzeczywistych może osiągnąć 16 bilionów USD do 2030 r. Ramy Bazylei, poniekąd niezamierzenie, kierują kapitał banków dokładnie w ten segment, czyniąc go jedyną kategorią powiązaną z krypto, która nie nakłada karzących wymogów. Ten regulacyjny arbitraż nie umyka uwadze dużych zarządzających aktywami. Franklin Templeton, Ondo Finance i Fidelity wszystkie rozszerzyły swoje linie produktów tokenizowanych funduszy w latach 2025 i 2026, w dużej mierze dlatego, że popyt banków na instrumenty kwalifikujące się do Grupy 1a jest strukturalnie podtrzymywany przez zasady kapitałowe.
Zobacz także: Anthropic Faces IPO Pressure As Mythos Models Stay Offline
Co liczba 340 mld USD dla Indii ujawnia o luce
Dane opublikowane w tym tygodniu przez OECD krystalizują, jak wiele popytu na krypto rozwija się poza perymetrem Bazylei. Indie odnotowały około 340 mld USD napływów kryptoaktywnych między czerwcem 2024 r. a czerwcem 2025 r., najwyższą wartość wśród kluczowych gospodarek Azji i równowartość około 9% PKB kraju. Te przepływy odbywały się w przeważającej mierze przez kanały nieregulowane lub słabo regulowane, a nie przez bilanse banków.
Logika strukturalna jest spójna z tym, co przewidują zasady kapitałowe Bazylei. Gdy koszt wprowadzenia transakcji do systemu bankowego jest zaporowo wysoki z powodu wymogów kapitałowych, obciążeń związanych z compliance i wymogów sprawozdawczych, aktywność migruje do miejsc, które tych kosztów nie ponoszą. Liczba 340 mld USD dla Indii jest empirycznym efektem tej migracji. Ramy sprawozdawczości kryptoaktywów OECD zostały zaprojektowane właśnie po to, by śledzić te przepływy, aby organy podatkowe mogły identyfikować niezgłoszone zyski, ale nie zmieniają one fundamentalnej ekonomii kapitałowej, która wypycha aktywność poza tory bankowe.
340 mld USD napływów krypto do Indii w roku zakończonym w czerwcu 2025 r., równych 9% PKB, przepłynęło głównie przez kanały pozabankowe, będąc bezpośrednią konsekwencją ekonomii regulacyjnego kapitału, która czyni krypto pośredniczone przez banki nieopłacalnym na dużą skalę.
24% wzrost kapitalizacji rynkowej sektora DeFAI w ciągu ostatniego tygodnia, 44% skok napływów w ekosystemie Believe.app oraz ciągły wzrost narzędzi do zarządzania portfelami on-chain, takich jak Velvet, który zanotował 92% wzrost ceny w 24 godziny wg danych trendów CoinGecko, wszystkie wskazują na tę samą dynamikę. Popyt detaliczny i instytucjonalny na ekspozycję na krypto przyspiesza, ale wehikuły przechwytujące ten popyt znajdują się niemal całkowicie poza perymetrem Bazylei. Banki obserwują zza muru kapitałowego, który BCBS zbudował, aby je chronić, a który jednocześnie uniemożliwia im konkurowanie.
Zobacz także: TRX Support Battle Builds As Money Flow Keeps Bulls In Play
Jak protokoły DeFi wykorzystują arbitraż regulacyjny
Zasady kapitałowe Bazylei nie mają zastosowania do zdecentralizowanych protokołów finansowych. Aave, Compound, Uniswap oraz szerszy stack DeFi działają bez bilansów w sensie regulacyjnym, bez wymogów adekwatności kapitałowej i bez nadzorców ostrożnościowych. Ta strukturalna różnica tworzy narastającą przewagę konkurencyjną, która rośnie wraz z zaostrzaniem zasad Bazylei.
Bank oferujący kredyt zabezpieczony Bitcoinem musi naliczać taką marżę, aby pokryć koszt kapitału tej ekspozycji w ramach schematu wagi ryzyka 1 250%. Licząc to matematycznie: waga ryzyka 1 250% przy minimalnej adekwatności kapitałowej 8% implikuje 100% wymogu kapitałowego względem zabezpieczenia w Bitcoinie. Jeśli bank wymaga 15% zwrotu z kapitału na tym kapitale, musi zarabiać 15 centów rocznie na każdego dolara zabezpieczenia w Bitcoinie, wyłącznie w celu pokrycia kosztu regulacyjnego, zanim uwzględni się jakikolwiek spread kredytowy, koszt finansowania czy koszt operacyjny. Przekłada się to na minimalny spread kredytowy, którego żaden kredytobiorca mający dostęp do Aave (AAVE), gdzie nie ma takich wymogów kapitałowych, racjonalnie by nie zaakceptował.
Protokoły pożyczkowe DeFi nie podlegają wymogom kapitałowym Bazylei, co pozwala im wyceniać kredyty zabezpieczone Bitcoinem przy spreadach, z którymi regulowane banki strukturalnie nie są w stanie konkurować w ramach systemu SCO60, tworząc trwałą różnicę kosztową, która powiększa się wraz z wejściem w życie zasad kapitałowych.
Chainalysisoszacowała w swoim raporcie o przestępczości za 2024 r., że całkowita wartość zablokowana w protokołach DeFi odrobiła straty do około 90 mld USD do połowy 2024 r., po skurczu z lat 2022–2023. Odbicie w 2025 r. znacząco podniosło tę wartość, przy czym dane DefiLlama data pokazują, że TVL DeFi opartego na Ethereum przekroczył 50 mld USD w połowie 2026 r. Żaden z tych kapitałów nie przeszedł przez instytucję regulowaną zgodnie z Bazyleą. Obwód regulacyjny, który BCBS narysował wokół systemu bankowego, w praktyce wyznaczył granicę, w obrębie której DeFi działa ze strukturalną przewagą cenową.
Also Read: Czy blockchain może naprawić kredyty węglowe? Lekcje z Verra i Toucan oraz rola Yellow Network
Narastająca presja polityczna przeciwko SCO60
System bazylejski nie jest niezmienny. Standardy BCBS wymagają transpozycji na poziomie krajowym, a krajowi ustawodawcy mogą wywierać presję na swoich regulatorów ostrożnościowych, by wdrażali standardy w bardziej liberalny sposób, żądali formalnych przeglądów lub po prostu opóźniali wiążące wdrożenie. W Stanach Zjednoczonych ta presja polityczna jest dziś widoczna i rośnie.
Kilku członków Senackiej Komisji ds. Bankowości wysłało w kwietniu 2026 r. letter do Rezerwy Federalnej i OCC, argumentując, że waga ryzyka na poziomie 1 250% „w sposób nieproporcjonalny ogranicza udział amerykańskich banków w rynku, do którego zagraniczni konkurenci, w tym w ogóle znajdujący się poza obwodem bazylejskim, mają swobodny dostęp”. W liście zażądano formalnej analizy kosztów i korzyści traktowania Group 2b oraz zapytano, czy waga ryzyka 100%, odpowiadająca standardowym akcjom, nie byłaby bardziej odpowiednia, biorąc pod uwagę rosnącą korelację Bitcoina z czynnikami ryzyka makroekonomicznego i jego płynną mikrostrukturę rynku.
Członkowie Senackiej Komisji ds. Bankowości USA w kwietniu 2026 r. formalnie zażądali przeglądu kosztów i korzyści wagi ryzyka 1 250% dla Group 2b, argumentując, że ograniczenie to stawia amerykańskie banki w gorszej pozycji wobec konkurentów spoza systemu bazylejskiego, bez proporcjonalnych korzyści systemowych.
Sam BCBS nie ogłosił żadnego przeglądu traktowania Group 2b w ramach SCO60. Komitet noted w swoim ostatecznym standardzie z grudnia 2022 r., że będzie monitorował wdrażanie i rozważy dostosowania na podstawie zaobserwowanych zmian rynkowych, ale nie oczekuje się, by cykl przeglądowy zaowocował dokumentem konsultacyjnym przed 2027 r. W międzyczasie wszelkie złagodzenie zasad musiałoby nastąpić na poziomie krajowym, co tworzy ryzyko fragmentacji regulacyjnej: niektóre jurysdykcje łagodziłyby wymogi kapitałowe, podczas gdy inne utrzymywałyby je, co samo w sobie wprowadzałoby zniekształcenia konkurencji, którym system bazylejski miał zapobiegać.
Also Read: OpenAI miało rzucić wyzwanie mitologii Anthropic dzięki GPT-5.6, ale wtedy wkroczył Biały Dom
Co musiałby zawierać zmieniony framework
Gdyby BCBS miał ponownie rozważyć traktowanie Group 2b, kilka technicznych korekt musiałoby towarzyszyć każdemu obniżeniu nagłówkowej wagi ryzyka, aby framework nie stał się destabilizujący.
Prace akademickie nad kwantyfikacją ryzyka aktywów kryptowalutowych, w tym artykuł z 2023 r. autorstwa Ganglmaira, Rabetti i Vossa published na SSRN, wskazują, że ryzyko ogonowe Bitcoina, mierzone w spójnym, historycznym oknie z użyciem oczekiwanej straty przy 99. percentylu, jest wysokie, ale nie kategorycznie odmienne od ryzyka ogonowego akcji o spekulacyjnym ratingu, które otrzymują wagę ryzyka 250%. Różnica między 250% a 1 250% nie jest w oczywisty sposób uzasadniona samymi danymi o ryzyku ogonowym.
Bardziej wrażliwe na ryzyko podejście mogłoby zróżnicować traktowanie Group 2b na podstawie obserwowalnej płynności rynkowej. Bitcoin, z dziennymi wolumenami spot i derywatów konsekwentnie przekraczającymi 30 mld USD, ma istotnie lepszą płynność niż wiele aktywów obecnie otrzymujących niższe wagi ryzyka. Struktura warstwowa mogłaby stosować 500% do kryptowalut o dużej kapitalizacji powyżej zdefiniowanego progu płynności oraz 1 250% do mniejszych, niepłynnych tokenów, w przypadku których obawy Komitetu Bazylejskiego dotyczące manipulacji ceną i płytkich rynków są empirycznie lepiej ugruntowane.
Badania akademickie wykorzystujące oczekiwaną stratę przy 99. percentylu sugerują, że ryzyko ogonowe Bitcoina jest podwyższone, ale nie 5x większe niż w przypadku akcji spekulacyjnych, co rodzi pytania, czy luka między wagą ryzyka 250% a 1 250% ma rygorystyczne, ilościowe uzasadnienie.
Każdy zmieniony framework musiałby również zająć się luką w uznawaniu zabezpieczeń. Wymóg, by banki traktowały pozycje jako całkowicie niezabezpieczone, gdy istnieją płynne, centralnie rozliczane kontrakty futures, jest analitycznie niespójny z tym, jak traktowana jest każda inna klasa aktywów w ramach bazylejskiego systemu ryzyka rynkowego.
Fundamental Review of the Trading Book (FRTB), który reguluje kapitał na ryzyko rynkowe dla akcji i stóp procentowych, pozwala, by uznane zabezpieczenia zmniejszały ekspozycję netto. Rozszerzenie tej logiki na kontrakty futures na Bitcoina utrzymywane na regulowanych giełdach nie wymagałoby zmiany nagłówkowej wagi ryzyka, ale znacząco obniżyłoby wymogi kapitałowe dla banków prowadzących zabezpieczone księgi.
Read Next: OpenAI GPT-5.6 już jest, ale większość użytkowników wciąż nie ma dostępu
Zakończenie
Standard Basel III SCO60 nie jest przyszłym ryzykiem regulacyjnym dla banków, które chcą posiadać Bitcoina.
To obecne ograniczenie, które weszło w życie 1 stycznia 2026 r. i aktywnie kształtuje każdą decyzję regulowanego banku dotyczącą ekspozycji na krypto już teraz.
Waga ryzyka 1 250% oznacza, że dla większości banków komercyjnych działających w ramach normalnych celów zwrotu z kapitału własnego, posiadanie Bitcoina we własnym bilansie jest ekonomicznie irracjonalne — niezależnie od ich opinii na temat długoterminowej wartości tego aktywa.
Rynek nie czeka.
340 mld USD rocznych napływów krypto w Indiach, dalsza ekspansja sektora DeFi oraz rozwój infrastruktury powierniczej i zarządzania portfelem on-chain pokazują, że popyt absorbuje każdą podaż, której system bankowy nie jest w stanie przechwycić.
Konkurencyjnymi beneficjentami są natywni dla krypto powiernicy, protokoły DeFi oraz struktury ETF — wehikuły, które istnieją albo całkowicie poza obwodem bazylejskim, albo na jego pośrednim marginesie.
Banki są systematycznie wykluczane z najszybciej rosnącego segmentu globalnej aktywności finansowej przez wymóg kapitałowy, który ich własne ramiona lobbingowe próbują dziś po cichu zrewidować.