DeFi’nin bir sonraki aşaması, riski ne kadar doğru fiyatladığıyla tanımlanacak; bu değişim getirileri sıkıştırabilir ve piyasanın kurumsal sermaye için çekiciliğini yeniden şekillendirebilir.
Teşvik Odaklı Getirilerden Gerçek Risk Fiyatlamasına
Büyüme döngüsünün büyük bölümünde merkeziyetsiz finans, organik piyasa faaliyetlerinden çok, token teşvikleri ve getiri peşinde koşan sermaye girişleriyle beslenen yüksek getiriler tarafından yönlendirildi. Cork Protocol’ün kurucu ortağı Phil Fogel’e göre, piyasa olgunlaştıkça bu model çözülmeye başlıyor.
“İnsanları DeFi’ye getiren şey olağanüstü organik getiriler değildi,” diyor Fogel, Consensus etkinliği kapsamında Yellow.com’a verdiği röportajda. “Token teşvikleri sayesinde oluşan olağanüstü getirilerdi.”
Bunun sonucu yapısal. Getiriler artık teşviklerle sübvanse edilmiyorsa, bunun yerine bu getirileri üreten varlıkların altında yatan riski yansıtmak zorunda. Bu geçiş, DeFi piyasalarında büyük ölçüde eksik olan bir disiplin düzeyini devreye sokuyor.
Fogel, bugün bile süren temel verimsizliklere dikkat çekti. %3 getiri sunan bir kredi protokolü, risk düzgün fiyatlandığında aslında %4 olması gerektiği ortaya çıkana kadar cazip görünebilir; bu da sermayenin yanlış tahsis edildiğini gösterir.
“İnsanlar üstlendikleri risk için çok az para alıyor,” diyor.
Riski İşlem Görür Bir Varlığa Dönüştürmek
Doğru fiyatlamaya geçiş, yeni altyapılar gerektiriyor. Cork Protocol, kullanıcıların bir risk pozisyonunun farklı taraflarını ayrı token’lar aracılığıyla bölüp alıp satmasına olanak tanıyan, risk tokenleştirme katmanı olarak tanımladığı bir yapı inşa ediyor.
Her piyasa, bir teminat varlığı ve bir referans varlık etrafında yapılandırılıyor ve zıt sonuçları temsil eden iki token üretiyor. Token’lardan biri anapara riskini, diğeri ise işlemin risk tarafını yakalıyor.
Model, geleneksel finansta kredi temerrüt takaslarıyla karşılaştırılıyor, ancak önemli bir farkla. Merkezi aracılara dayanmak yerine, bu sözleşmeler DeFi sistemleri içinde programlanabilir ve bileşenlenebilir yapıda.
“Bir sigorta işi kurmaya çalışmıyoruz,” diyor Fogel. “Başka insanların bu tür risk işlemlerine nasıl dahil olabileceği konusunda bir bilgi standardı ve token standardı inşa etmeye çalışıyoruz.”
Riski dışsallaştırarak kendi piyasasına taşıyan sistem, DeFi protokolleri arasında sermayenin nasıl tahsis edilmesi gerektiğini gösterebilecek fiyat sinyalleri yaratıyor.
Ayrıca Oku: ADA Futures Launch Sets Stage For Cardano Spot ETF In The United States
Gizli Risk Fiyat Değil, Likidite
Son piyasa stresleri daha acil bir sorunu ortaya koydu. DeFi’de likiditenin her zaman mevcut olduğu varsayımı, sermayenin yaygın kullanılan protokollerden bile çekilmesinin zorlaştığı dönemlerle sarsıldı.
Fogel, getirilerin park edildiği kredi platformlarında fonlara beklendiği gibi erişilemediği durumlara atıfta bulunarak, belirli stratejilerin düşük riskli olduğu yönündeki inancı zayıflattığını söyledi.
“Belirli türde zincir üstü yatırımların likidite profiline ilişkin pek çok varsayım paramparça oldu,” diyor.
Bu durum özellikle kurumsal katılımcılar için çıkış yollarını garanti altına alan mekanizmalara yeniden odaklanılmasına yol açtı. Cork’un yaklaşımı, likidite riskini fiyat riskinden ayırarak her birinin bağımsız şekilde fiyatlanmasını hedefliyor.
Pratikte bu, bir borçlu veya yatırımcının, pozisyondan çekilme anındaki piyasa koşullarına güvenmek yerine, pozisyondan çıkıp çıkamayacağını önceden bilmesi anlamına geliyor.
Kurumsal Benimseme Öngörülebilirliğe Bağlı
Riski ayrıştırıp fiyatlayabilme yeteneği, kurumsal sermayeyi çekmenin merkezinde yer alıyor. Geleneksel finans, likidite, kredi riski ve fiyatlamanın ayrıştırılıp ölçüldüğü net risk çerçeveleri üzerinde çalışır.
Buna karşılık DeFi, bu unsurları çoğu zaman tek bir getiri rakamı içinde paketleyerek altta yatan riskleri gizledi.
“Yapmaya çalıştığımız şey bu riskleri birbirinden ayırmak,” diyor Fogel. “Böylece insanlar tam olarak ne için ödeme aldıklarını anlayabilsin.”
Bu açıklık, DeFi’ye giren gerçek dünya varlıkları açısından özellikle önemli; zira itfa takvimleri ve hukuki süreçler ek karmaşıklık katmanları getiriyor. Bazı durumlarda zincir dışı varlıkların tasfiyesi haftalar veya aylar sürebiliyor ve beklenen likidite ile fiili likidite arasında uyumsuzluklar yaratıyor.
Her bir risk maruziyetinin taahhüt edilmiş sermayeyle eşleştirilmesini sağlayarak sistem, kullanıcıların ihtiyaç duyduklarında fonlarına erişemedikleri senaryoları önlemeyi amaçlıyor.
Sırada Ne Var
Açık risk fiyatlamasına geçiş, DeFi için bir dönüm noktasını işaret ediyor. Piyasalar geliştikçe odağın, getiriyi maksimize etmekten çok risk ayarlı getirileri optimize etmeye kayması muhtemel.
Bu değişim, DeFi’yi spekülatif sermaye için daha az cazip, ancak uzun vadeli kurumsal katılım için daha yaşanabilir hale getirebilir.
Sonuç, getirilerin teşviklerden ziyade piyasa temelleriyle belirlendiği, daha az coşkulu ama daha istikrarlı bir sistem.
“DeFi büyüyor, olgunlaşıyor,” diyor Fogel.
Sıradaki Yazı: Exclusive: Anchorage Says Federal Crypto Rules Will Unlock Next Phase of Tokenized Finance Growth