De volgende fase van DeFi wordt bepaald door hoe nauwkeurig risico wordt geprijsd, een verschuiving die rendementen kan drukken en de markt kan hervormen in haar appeal to institutional capital.
Van incentive-gedreven rendementen naar echte risicoprijsvorming
Tijdens een groot deel van zijn groeifase werd decentralized finance gedreven door buitenproportionele rendementen, die minder voortkwamen uit organische marktactiviteit en meer uit tokenincentives en kapitaalinstromen op zoek naar yield. Dat model, volgens Phil Fogel, medeoprichter van Cork Protocol, begint uit elkaar te vallen nu de markt volwassener wordt.
“Wat mensen naar DeFi bracht waren niet buitensporige organische rendementen”, zei Fogel in een interview met Yellow.com aan de zijlijn van Consensus. “Het waren buitensporige rendementen door tokenincentives.”
De implicatie is structureel. Als rendementen niet langer door incentives worden gesubsidieerd, moeten ze in plaats daarvan het onderliggende risico weerspiegelen van de activa die die opbrengsten genereren. Die overgang introduceert een mate van discipline die grotendeels ontbrak in DeFi-markten.
Fogel wees op basale inefficiënties die vandaag nog steeds bestaan. Een leenprotocol dat 3% rendement biedt kan aantrekkelijk lijken totdat het risico correct wordt geprijsd op 4%, waaruit blijkt dat kapitaal verkeerd wordt toegewezen.
“Mensen worden te weinig betaald voor het risico dat ze nemen,” zei hij.
Risico omzetten in een verhandelbaar actief
De verschuiving naar correcte prijsvorming vereist nieuwe infrastructuur. Cork Protocol bouwt wat het omschrijft als een risicotokenisatielaag, waarmee gebruikers verschillende kanten van een risicopositie kunnen scheiden en verhandelen via afzonderlijke tokens.
Elke markt is gestructureerd rond een onderpandasset en een referentieasset, wat twee tokens oplevert die tegengestelde uitkomsten vertegenwoordigen. De ene token vangt de hoofdsomblootstelling, terwijl de andere de risicokant van de trade representeert.
Het model doet denken aan credit default swaps in de traditionele financiën, maar met een belangrijk verschil. In plaats van te vertrouwen op gecentraliseerde tussenpersonen zijn de contracten programmeerbaar en composable binnen DeFi-systemen.
“We proberen geen verzekeringsbedrijf op te bouwen,” zei Fogel. “We proberen een informatiestandaard en een tokenstandaard te bouwen voor hoe anderen aan dit soort risicotrades kunnen deelnemen.”
Door risico te externaliseren naar een eigen markt creëert het systeem prijssignalen die kunnen aangeven hoe kapitaal over DeFi-protocollen moet worden toegewezen.
Also Read: ADA Futures Launch Sets Stage For Cardano Spot ETF In The United States
Liquiditeit, niet prijs, is het verborgen risico
Recente stressmomenten op de markt hebben een urgenter probleem blootgelegd. De aanname dat liquiditeit in DeFi altijd beschikbaar is, is uitgedaagd door episodes waarin kapitaal moeilijk op te nemen was, zelfs uit veelgebruikte protocollen.
Fogel noemde situaties waarin middelen die in leenplatformen stonden geparkeerd niet toegankelijk bleken zoals verwacht, wat het idee ondermijnde dat bepaalde strategieën laagrisico waren.
“Veel veronderstellingen rond het liquiditeitsprofiel van bepaalde soorten on-chain beleggingen zijn aan diggelen geslagen,” zei hij.
Dit heeft geleid tot hernieuwde aandacht voor mechanismen die exit-paden garanderen, met name voor institutionele deelnemers. De aanpak van Cork probeert liquiditeitsrisico te scheiden van prijsrisico, zodat elk afzonderlijk kan worden geprijsd.
In de praktijk betekent dit dat een lener of belegger vooraf kan weten of hij een positie kan verlaten, in plaats van te moeten vertrouwen op de marktomstandigheden op het moment van uitstappen.
Institutionele adoptie hangt af van voorspelbaarheid
Het vermogen om risico te isoleren en te prijzen is cruciaal om institutioneel kapitaal aan te trekken. De traditionele financiële sector werkt met duidelijk gedefinieerde risicokaders, waarin liquiditeit, kredietblootstelling en prijsstelling gescheiden en meetbaar zijn.
DeFi daarentegen heeft deze elementen vaak gebundeld in één rendementscijfer, waardoor de onderliggende risico’s worden verhuld.
“Wat wij proberen te doen, is die risico’s te ontwarren,” zei Fogel. “Zodat mensen precies begrijpen waarvoor ze worden betaald.”
Deze duidelijkheid is bijzonder relevant voor real-world assets die DeFi binnenkomen, waar aflossingstermijnen en juridische processen extra lagen complexiteit introduceren. In sommige gevallen kunnen off-chain activa weken of maanden nodig hebben om te worden afgewikkeld, waardoor er mismatches ontstaan tussen verwachte en daadwerkelijke liquiditeit.
Door ervoor te zorgen dat elke risicoblootstelling wordt gekoppeld aan gecommitteerd kapitaal, wil het systeem scenario’s voorkomen waarin gebruikers geen toegang krijgen tot hun middelen wanneer dat nodig is.
Wat volgt
De overgang naar expliciete risicoprijsvorming markeert een keerpunt voor DeFi. Naarmate markten evolueren, zal de focus waarschijnlijk verschuiven van het maximaliseren van rendement naar het optimaliseren van risicogewogen opbrengsten.
Die verandering kan DeFi minder aantrekkelijk maken voor speculatief kapitaal, maar geschikter voor langetermijnparticipatie door institutionele partijen.
Het resultaat is een stabieler maar minder uitbundig systeem, waarin rendementen worden bepaald door marktfundamentals in plaats van incentives.
“DeFi wordt volwassen,” zei Fogel.
Read Next: Exclusive: Anchorage Says Federal Crypto Rules Will Unlock Next Phase of Tokenized Finance Growth