Solana (SOL)‑ontwikkelaars stellen voor om een deel van de huidige vaste transactiekosten te vervangen door een op netwerkverbruik gebaseerde vergoeding. Die moet zwaardere activiteiten scherper prijzen en tegelijk de hoeveelheid SOL die wordt verbrand opvoeren.
Belangrijkste punten:
- Solana’s huidige handtekeningvergoeding van 5.000 lamports blijft gelijk verdeeld tussen burn en validatorbeloning.
- Conceptvoorstel SIMD-0553 introduceert een inclusievergoeding van 2.500 lamports voor validators en een aparte resource-fee die volledig wordt verbrand.
- Het nieuwe model kan lichte transacties goedkoper maken, terwijl de kosten voor resource-intensieve transacties sterk oplopen.
Voorstel voor nieuw kostenmodel op Solana
Op dit moment rekent Solana een basisvergoeding van 5.000 lamports per handtekening, waarvan de helft wordt verbrand en de andere helft naar de blokproducerende validator gaat. Prioriteitsvergoedingen staan daar los van en komen op basis van SIMD-0096 volledig toe aan validators.
Het nieuwe ontwerp wordt beschreven in concept SIMD-0553, dat voortkomt uit een communitydiscussie die in mei werd gestart. Het voorstel vervangt de verbrande helft van de vaste handtekeningvergoeding door een prijsmechanisme op basis van aangevraagde rekenkracht, accountdata, schrijflocks en andere scheduler-kosten.
In het nieuwe model ontvangen validators een vaste inclusievergoeding van 2.500 lamports, terwijl het netwerk de volledige resource-fee verbrandt. In drie geplande fasen zouden de kosten per verbruiksunit worden geprijsd op 0,1, 0,25 en 0,5 lamport, al is het conceptvoorstel nog niet geactiveerd.
Ook interessant: Waarom is Apple's AI zo anders dan die van Samsung, en wie ligt er voor?
Impact op SOL-burn
De auteurs van het voorstel stellen dat de huidige vergoeding het werk dat elke transactie het netwerk oplegt slecht weerspiegelt. Een simpele operatie en een rekenintensieve swap betalen dezelfde basisfee, waardoor veeleisende transacties in de praktijk te goedkoop zijn.
Hun netwerkanalyse uit mei schatte dat de gefaseerde resource-fees dagelijks circa 1.500 tot 9.000 SOL zouden kunnen verbranden, tegenover ongeveer 648 SOL onder het huidige burn‑mechanisme op de handtekeningvergoeding.
De uiteindelijke aantallen hangen af van marktactiviteit, aangevraagde resources en het definitieve tarief dat wordt gekozen.
Voor gebruikers kunnen de kosten sterk uiteenlopen. In het concept wordt geraamd dat een geoptimaliseerde stemtransactie tot 12,3% goedkoper kan worden. Een onderzochte swap zonder prioriteitsfee zou daarentegen 3.150% duurder kunnen uitvallen, omdat de aangevraagde netwerkresources voortaan de vergoeding bepalen.
De wijziging past in Solana’s bredere verschuiving naar expliciete prijsprikkels. SIMD-0096 stuurde alle prioriteitsvergoedingen rechtstreeks naar validators, terwijl SIMD-0553 die inkomstenstroom in stand houdt en via een extra burn‑mechanisme de basiskosten beter wil laten aansluiten bij de feitelijke netwerkvraag.
Lees verder: Kan Zcash de grens van $360 houden? Beren richten hun vizier al op $250