For the first time in blockchain history, the networks built on top of Ethereum (ETH) are doing more work than Ethereum itself.
Layer 2-rollups verwerken gezamenlijk miljoenen transacties per dag die de Ethereum-mainnet nooit zou kunnen verwerken, en die verschuiving is niet langer een projectie, maar een realiteit in het heden, zichtbaar in on-chain data die elk uur wordt bijgewerkt.
De ongemakkelijke vervolgvraag lijkt bedrieglijk eenvoudig: als de activiteit is opgeschoven naar de L2-laag, waar komt de economische waarde dan terecht? Ethereum's 24-uurs handelsvolume ligt rond de $6,6 miljard en de marktkapitalisatie ongeveer op $281 miljard op 26 april 2026, maar de fee-inkomsten die naar de basislaag stromen zijn met meer dan 95% ingestort ten opzichte van de pieken in 2021. De L2-boom is reëel. Of deze boom ETH-houders verrijkt of de basislaag langzaam uitholt, is het centrale debat van de huidige cyclus.
TL;DR
- Layer 2-rollups verwerken samen meer dagelijkse transacties dan de Ethereum-mainnet, een structurele verschuiving die wordt bevestigd door on-chain data van Arbitrum, Base en OP Mainnet.
- De blob-feemarkt van EIP-4844, geïntroduceerd in maart 2024, verlaagde de L2-datakosten met meer dan 90%, wat de migratie versnelde maar ook de fee-inkomsten van Ethereum aantastte.
- Of ETH op de lange termijn waarde behoudt, hangt volledig af van de vraag of L2-settlementvraag de applicatielaag-fees kan vervangen die al van de mainnet zijn verdwenen.
De transactiemijlpaal die stilletjes alles veranderde
Het kruispunt waarop rollups meer dagelijkse transacties begonnen te verwerken dan de basislaag van Ethereum, kwam zonder persbericht. Data van L2Beat shows dat de gecombineerde transactiedoorvoer van gevolgde L2-netwerken sinds medio 2024 routinematig de ongeveer 1,1–1,3 miljoen dagelijkse transacties van de Ethereum-mainnet overtreft. In Q1 2026 was de kloof aanzienlijk groter geworden, waarbij toonaangevende rollups op actieve handelsdagen alleen al een veelvoud van het mainnetvolume bijdroegen.
Base, de rollup die is opgezet door Coinbase, is de grootste bijdrager aan deze verschuiving. Data van Dune Analytics shows dat Base op meerdere dagen in het begin van 2026 meer dan 2 miljoen dagelijkse transacties verwerkte, een aantal dat fysiek onmogelijk zou zijn op de Ethereum-mainnet met de huidige gaslimiet.
Arbitrum en OP Mainnet voegen elk dagelijks nog eens enkele honderdduizenden transacties toe, en nieuwere spelers zoals zkSync Era en Scroll leveren daarbovenop een betekenisvolle bijdrage.
Het gecombineerde L2-ecosysteem verwerkt regelmatig 5–8 keer het dagelijkse transactieniveau van de Ethereum-mainnet, volgens geaggregeerde data van L2Beat's activity-dashboard, bijgewerkt in april 2026.
Het belang van deze mijlpaal gaat verder dan opscheprechten. Transactievolume is de bron van fee-inkomsten, gebruikersretentie, ontwikkelaarsaandacht en uiteindelijk tokenwaarde. Wanneer dat volume naar een andere executielaag verhuist, moet de economische logica van de basislaag opnieuw vanaf de eerste principes worden bekeken. De oude aanname dat de waarde van Ethereum ontstaat omdat daar de activiteit plaatsvindt, geldt niet langer onvoorwaardelijk.
Ook lezen: Bitcoin Climbs 13% In April, VanEck Eyes More Gains Ahead
Hoe EIP-4844 de L2-groei versnelde maar ETH-inkomsten verlaagde
De Dencun-upgrade van maart 2024, waarin EIP-4844 werd geïmplementeerd, was de belangrijkste technische gebeurtenis voor het L2-ecosysteem sinds de lancering van Optimism in 2021. EIP-4844 introduceerde “blob-carrying transactions”, een nieuw transactietype waarmee rollups data tegen een fractie van de eerdere kosten op Ethereum kunnen plaatsen. Het effect op de operationele economie van L2's was onmiddellijk en drastisch.
Voor Dencun vormden data availability-kosten de dominante uitgave voor zowel optimistic als ZK-rollups, vaak goed voor 80–90% van hun totale operationele kosten.
Na de upgrade daalden die kosten fell naar schatting met 90–99% per transactie voor de meeste grote rollups. Coinbase noted publiekelijk dat de transactiekosten op Base binnen enkele dagen na de livegang van Dencun tot fracties van een cent daalden.
L2-fees voor eenvoudige tokentransfers daalden van ongeveer $0,10–$0,50 vóór Dencun naar $0,001–$0,01 na Dencun, een kostenreductie van 50–500x die rollups voor het eerst economisch haalbaar maakte voor micropayments en gamingtoepassingen.
Het neerwaartse effect op de inkomsten van de Ethereum-mainnet was even snel, maar dan in de tegenovergestelde richting. Ultra Sound Money-data tracks de ETH-burnrate als proxy voor fee-inkomsten. In de maanden na Dencun stortte de dagelijkse ETH-burn in van duizenden ETH per dag naar vaak minder dan 100 ETH per dag, waardoor Ethereum voor langere periodes weer inflatoir werd. De aanboddynamiek die het “ultrasound money”-verhaal in 2021–2022 zo aantrekkelijk maakte, werd in belangrijke mate teruggedraaid door precies de upgrade die Ethereum nuttiger moest maken.
Ook lezen: Orca Jumps 63% In 24 Hours As Solana DEX Volumes Surge
De dominantie van Arbitrum en de DeFi-migratie naar boven
Arbitrum One blijft de grootste L2 qua total value locked (TVL), met DefiLlama reporting een TVL die in Q1 2026 consequent boven de $2,5 miljard lag. Dat cijfer toont een opmerkelijke concentratie van DeFi-activiteit die de afgelopen drie jaar effectief van de Ethereum-mainnet is gemigreerd. Protocollen zoals GMX, Camelot en Radiant Capital zijn native op Arbitrum gebouwd in plaats van eerst op de mainnet te lanceren en later te bridgen.
De samenstelling van de TVL op Arbitrum is veelzeggend. Perpetual futures trading, yield farming en liquid staking-derivaten domineren, wat erop wijst dat de meest gesofisticeerde DeFi-gebruikers – de groep die het gevoeligst is voor gaskosten – de vroegste en zwaarste adopters van de L2-migratie waren.
De Ethereum-mainnet is daarentegen steeds meer de settlementlaag geworden voor grote institutionele transacties, cross-chain bridges en nieuwe tokenlanceringen, waar de kosten van een mislukte transactie te hoog zijn om op een nieuwer netwerk te riskeren.
De verhouding tussen TVL en marktkapitalisatie van het native ARB-token van Arbitrum impliceert een wezenlijk andere waarderingslogica dan die van Ethereum's eigen ETH, aangezien ARB onder het huidige governance-model niet automatisch aanspraak maakt op sequencer-inkomsten.
De voortdurende discussies binnen de Arbitrum DAO over fee-sharing en de verdeling van sequencer-inkomsten zijn dus geen abstract governance-theater.
Het zijn de mechanismen waarmee ARB-tokenhouders uiteindelijk mogelijk waarde kunnen vastleggen uit de onmiskenbare product-market fit van het netwerk. Vanaf april 2026 heeft de Arbitrum Foundation meerdere “STIP”-incentiveprogramma's en fee-switch-experimenten proposed, maar geen daarvan heeft een duurzaam inkomstenmodel voor ARB-houders opgeleverd dat vergelijkbaar is met het burnmechanisme van ETH.
Ook lezen: Aave DAO Pledges 25,000 ETH To Plug $292M KelpDAO Exploit Hole
De meteoorachtige opkomst van Base en Coinbase's strategische zet
Geen enkele L2 is in absolute transacties sneller gegroeid dan Base. Publiek gelanceerd in augustus 2023, bereikte Base reached 1 miljoen dagelijkse actieve adressen binnen het eerste jaar van operatie, een mijlpaal waar Arbitrum aanzienlijk langer over deed.
De drijvende kracht was niet organische DeFi-adoptie, maar de bewuste integratie van Base door Coinbase in zijn retailproducten, waaronder Coinbase Wallet en de sociale applicatie Friend.tech, die tijdelijk voor uitzonderlijk veel on-chain volume zorgde.
De strategische logica van Coinbase is ongewoon transparant voor een beursgenoteerd bedrijf. De onderneming disclosed in het jaarverslag van 2025 dat zij sequencer-inkomsten van Base behoudt als een afzonderlijke inkomstenpost, een van de duidelijkste voorbeelden van een bedrijf dat een L2-deployment monetiseert.
Dit positioneert Base anders dan community-gestuurde chains zoals Arbitrum. Coinbase bouwt Base niet om ETH-houders te bevoordelen, maar om aandeelhouders van Coinbase te bevoordelen.
Base genereerde naar schatting $50–100 miljoen aan jaarlijkse sequencer-inkomsten voor Coinbase in 2025, op basis van on-chain fee-data die door onafhankelijke onderzoekers op Dune Analytics is geanalyseerd, waarmee het een van de commercieel succesvolste infrastructuurdeployments in de cryptogeschiedenis is.
Dit inkomstenmodel is reproduceerbaar. Iedere instelling met een eigen gebruikersbasis en de technische capaciteit om een rollup te lanceren, kan in principe de sequencer-marge vastleggen die nu naar Coinbase stroomt. De implicatie is dat de proliferatie van L2's kan doorgaan, niet zozeer door ideologische toewijding aan de Ethereum-roadmap, maar omdat sequencer-inkomsten een eenvoudig businessmodel vormen met lage marginale kosten zodra de stack draait.
Ook lezen: RAY Token Climbs 24%: What Is Driving Raydium's Renewed Momentum
Het ZK-rollupfront en de race om alles te bewijzen
Optimistic rollups domineerden de eerste fase van L2-groei omdat ze sneller te implementeren waren. Zero-knowledge-rollups vereisten jaren van cryptografisch onderzoek en engineering voordat ze general-purpose smart contracts konden verwerken. Dat gat is nu grotendeels gedicht, en het ZK-rollup-landschap in 2026 is veel competitiever dan waarnemers twee jaar geleden verwachtten.
zkSync Era, ontwikkeld door Matter Labs, en Scroll hebben beiden significante TVL- en gebruiksmijlpalen achieved in de loop van 2025. Polygon's zkEVM, ondanks de complexe multichain-architectuur van Polygon (POL), heeft een betekenisvol niveau van ontwikkelaarsadoptie behouden. Most belangrijk is dat StarkWare's Starknet en het bredere Cairo-ecosysteem een werkelijk afwijkende technische benadering vertegenwoordigen die niet probeert de EVM byte‑voor‑byte te repliceren, maar in plaats daarvan prestatievoordelen biedt ten koste van wrijving in ontwikkelaarstools.
ZK-rollups bieden een fundamenteel beveiligingsvoordeel ten opzichte van optimistische rollups: ze vereisen geen fraudebewijsperiode van zeven dagen, wat betekent dat gebruikers binnen enkele minuten activa naar mainnet kunnen opnemen in plaats van een week te moeten wachten.
De opnameperiode van zeven dagen voor optimistische rollups is niet slechts een ongemak, maar een wezenlijke kapitaalinefficiëntie die de groei van brugdiensten van derden en liquiditeitsnetwerken heeft aangejaagd.
Across Protocol en Hop Protocol bestaan in de eerste plaats om deze frictie te maskeren, waarbij ze in het proces hun eigen lagen van kosten en smartcontractrisico toevoegen. Als ZK-rollups op schaal functionele gelijkwaardigheid met optimistische rollups bereiken, verzwakt de economische onderbouwing voor optimistische architecturen aanzienlijk, wat mogelijk de dominantie van Arbitrum en OP Mainnet herverdeelt.
Ook lezen: Android Malware Hits 800 Banking And Crypto Apps, Zimperium Warns
Het waarde-afroomprobleem: profiteert ETH van L2-succes?
De meest omstreden vraag in de Ethereum-economie vandaag is of L2-groei per saldo positief of negatief is voor ETH als asset. De bullcase is eenvoudig: L2’s worden door Ethereum beveiligd, plaatsen hun state roots op Ethereum en betalen in ETH luidende vergoedingen voor data availability. Meer L2-activiteit betekent meer vraag naar ETH, zij het indirect. Ethereum wordt de settlementlaag voor een veel grotere economie.
De bearcase is even coherent. Zoals EIP‑4844 aantoonde, kan de vergoedingsrelatie tussen L2’s en Ethereum-mainnet met één enkele upgrade worden heringericht. Als blobfees laag blijven, wat de ontwerpintentie is, dan is de hoeveelheid ETH die per L2-transactie wordt verbrand verwaarloosbaar.
Een rollup die 10 miljoen transacties per dag verwerkt, zou de Ethereum-baselaag mogelijk minder aan fees betalen dan één grote DeFi-liquidatie in 2021 zou hebben opgebracht.
Onderzoek gepubliceerd door Toni Wahrstätter en collega’s op de blog van de Ethereum Foundation vond dat na EIP‑4844 blobfees slechts een klein deel uitmaken van Ethereum’s totale fee-inkomsten vergeleken met de reguliere gasmarkt, wat bevestigt dat L2-dataplaatsing momenteel geen betekenisvolle drijfveer is voor ETH-vraag.
Het derde scenario, dat academische economen het “tolweg”-model zouden kunnen noemen, vereist dat Ethereum de opvolgermechanismen van EIP‑4844 succesvol implementeert, waaronder volledige danksharding en uitrijping van PBS (Proposer‑Builder Separation). Onder danksharding neemt de blobcapaciteit dramatisch toe, maar de feemarkt voor blobruimte kan substantiële ETH-burn genereren als de vraag naar data‑availabilityslots concurrerend is. Dat scenario hangt af van het voortzetten van de L2-proliferatie in het huidige tempo én van blobcapaciteit die schaars blijft ten opzichte van de vraag, twee voorwaarden die niet gegarandeerd gelijktijdig optreden.
Ook lezen: After the TRUMP Token Slide: What Political Meme Coins Reveal About Crypto Markets
TVL-verdeling over L2’s en wat dit onthult over risicobereidheid
De totale vastgezette waarde (TVL) binnen het L2-ecosysteem is niet gelijkmatig verdeeld, en het verdelingspatroon onthult veel over hoe verschillende gebruikerssegmenten risico inschatten. Geaggregeerde L2-data van DefiLlama laat zien dat de vijf grootste L2’s naar TVL – Arbitrum, Base, OP Mainnet, zkSync Era en Scroll – samen goed zijn voor meer dan 85% van al het in rollups vergrendelde kapitaal in april 2026.
De concentratie is nog opvallender wanneer je uitsplitst naar activaklasse. ETH en in ETH luidende liquid-staking-tokens domineren de L2‑TVL en zijn goed voor ruwweg 60–70% van de totale vastgezette waarde op de meeste chains. Wrapped Bitcoin (BTC) en stablecoins vormen het grootste deel van de rest.
Deze samenstelling weerspiegelt rationeel “risk stacking”-gedrag: gebruikers die zich al comfortabel voelen bij het aanhouden van ETH zijn in iets hogere mate bereid het extra smartcontractrisico van een L2‑brug te accepteren dan gebruikers die assets aanhouden die zij als conservatiever beschouwen.
De TVL-concentratie in Arbitrum en Base samen overschrijdt 60% van alle L2‑TVL, wat suggereert dat Lindy‑effecten en liquiditeitsnetwerkeffecten nu al duurzame “winner‑take‑most”-dynamieken creëren in de rollupmarkt.
De verschillen in veiligheidsmodel tussen L2’s zijn substantieel en worden door retailgebruikers ondergewaardeerd. Het risicoscorekader van L2Beat maakt onderscheid tussen chains die hun “trainingswieltjes” volledig hebben verwijderd – wat betekent dat geen gecentraliseerde operator opnames kan stoppen of contracten zonder timelock kan upgraden – en chains die nog aanzienlijke gecentraliseerde controle behouden.
Vanaf april 2026 scoren slechts zeer weinig grote rollups als volledig gedecentraliseerd onder de rubric van L2Beat, wat betekent dat het grootste deel van de L2‑TVL zich bevindt in systemen die, vanuit een strikt beveiligingsperspectief, aanzienlijk dichter bij gecustodial bruggen staan dan bij trustless protocollen.
Ook lezen: Anthropic's Mythos Pushes DeFi To Rebuild Security After 12 April Hacks
Het probleem van sequencercentralisatie en langetermijn-governancerisico
Elke grote L2 die momenteel in productie draait, gebruikt een gecentraliseerde sequencer, één entiteit die transacties ordent voordat ze op Ethereum worden geplaatst. Voor Arbitrum is die entiteit Offchain Labs. Voor Base is het Coinbase. Voor OP Mainnet is het de Optimism Foundation. Dit is geen tijdelijke steiger die vanzelf zal verdwijnen. Het decentraliseren van de sequencer is een van de moeilijkste, onopgeloste technische en economische vraagstukken in de rollupruimte.
De gevolgen van sequencercentralisatie zijn niet louter filosofisch.
Een gecentraliseerde sequencer kan transacties censureren, maximale extracteerbare waarde uit gebruikers halen zonder transparantie, de chain stilleggen in reactie op juridische druk, of contracten upgraden op manieren die nadelig zijn voor gebruikers.
De stap van het Optimism-ecosysteem richting een gefedereerd “Superchain”-sequencermodel en Arbitrum’s BoLD‑upgrade (Bounded Liquidity Delay) voor fraudebewijzen zijn betekenisvolle stappen in de richting van decentralisatie, maar geen van beide levert volledige trustlessness op.
Academisch onderzoek door Patrick McCorry en medewerkers, beschikbaar op arXiv, karakteriseert het risico van sequencercentralisatie formeel en stelt dat huidige rollupdesigns meer vertrouwensaanname erven van hun operators dan hun cryptografische bewijzen wegnemen.
Regelgevingsrisico versterkt deze zorg. Als de Amerikaanse Securities and Exchange Commission of Financial Crimes Enforcement Network richtlijnen zouden uitvaardigen waarin L2‑sequenceroperators als geldtransmissiebedrijven worden geclassificeerd, zouden Coinbase en de entiteiten achter Offchain Labs direct met nalevingsverplichtingen worden geconfronteerd die het gedrag van de chain kunnen inperken.
Het kader van de Bank Secrecy Act wordt sinds 2023 met toenemende frequentie toegepast op blockchainbedrijven, en sequencers, die elke transactie aanraken en ordenen, zijn een plausibel volgend doelwit.
Ook lezen: Revolut Pulls Gold And Silver From 30 EU Markets, Doubles Down On Crypto
Het probleem van gefragmenteerde cross-chainliquiditeit
De proliferatie van L2’s heeft een fragmentatieprobleem veroorzaakt dat voor power users steeds zichtbaarder wordt en voor de infrastructuurproviders die het proberen te maskeren juist steeds onzichtbaarder.
Liquiditeit voor een bepaalde asset is nu verspreid over Ethereum‑mainnet, Arbitrum, Base, OP Mainnet, zkSync Era, Scroll, Polygon zkEVM en een groeiende lijst van toepassingsspecifieke chains. Een gebruiker die de beste uitvoeringsprijs voor een tokenruil wil, moet ofwel slechtere prijzen op één enkele chain accepteren, ofwel een complex en met kosten beladen brugproces doorlopen.
Li.Fi, Socket en Across Protocol hebben aggregatielagen gebouwd die transacties over chains heen routeren om de uitvoering te optimaliseren, en hun transactievolumes zijn als gevolg daarvan aanzienlijk gegroeid. Maar elke sprong via een brug introduceert latentie, fees en smartcontractrisico, die de gebruiksvriendelijkheidsvoordelen uithollen die L2’s juist zouden moeten bieden.
De ironie van de L2‑scalingthese is dat het oplossen van Ethereum’s throughputprobleem een liquiditeitscoördinatieprobleem heeft gecreëerd dat mogelijk even ernstig is.
Cross-chainbrug-hacks hebben sinds 2021 meer dan $2,5 miljard aan gestolen fondsen opgeleverd, waarmee bruggen het meest uitgebuite aanvalsvlak in heel DeFi zijn – een bedrag dat toeneemt naarmate de brugcomplexiteit groeit met elke nieuwe L2‑uitrol.
De theoretische oplossing is een uniforme liquiditeitslaag of een gedeeld sequencernetwerk dat alle L2’s behandelt als executiescherven van één enkele logische chain. Espresso Systems en Astria bouwen gedeelde sequencerinfrastructuur met precies dit doel. De langetermijnroadmap van de Ethereum Foundation voorziet in iets vergelijkbaars onder de noemer “enshrined rollups” of “based rollups”, waarbij Ethereum‑validators zelf L2‑transacties sequencen. Geen van deze oplossingen is op schaal productierijp, en het fragmentatieprobleem zal waarschijnlijk erger worden voordat het verbetert.
Ook lezen: AXS Jumps 53%, RON Gains 15% As Gaming Blockchain Sentiment Builds
Wat de L2‑volwassenheidscurve betekent voor de investeringscasus van ETH
Het L2‑ecosysteem heeft een volwassenheidsniveau bereikt dat een fundamentele herbeoordeling van de investeringscasus voor ETH afdwingt. Het betoog uit 2020–2021 – koop ETH omdat elke DeFi‑transactie ETH verbrandt en fee-inkomsten stimuleert – is structureel ondermijnd door EIP‑4844. De vervangende these vereist meer nuance en meer geduld.
De meest geloofwaardige langetermijn‑de bull case voor ETH rust op drie pijlers die nog niet volledig zijn stresstesten.
Ten eerste is ETH het canonieke onderpand‑asset in het hele L2‑ecosysteem. Het is het asset dat L2‑sequencers posten als fraud‑proof bonds, dat bruggen gebruiken als liquiditeit, en dat DeFi‑protocollen accepteren als het onderpand van de hoogste kwaliteit. Deze rol is niet afhankelijk van inkomsten uit transactiekosten en wordt niet bedreigd door EIP‑4844. Ten tweede zou de uiteindelijke implementatie van volledige danksharding een concurrerende blob‑kostenmarkt moeten creëren die betekenisvolle hoeveelheden ETH verbrandt naarmate de vraag naar L2‑data toeneemt. Ten derde vertegenwoordigt de validator‑set van Ethereum, met meer dan 1 miljoen validators die begin 2026 ongeveer 34 miljoen ETH staken, volgens data van beaconcha.in, het grootste en meest gedecentraliseerde proof‑of‑stake‑beveiligingsbudget dat bestaat, een eigenschap waarvoor institutionele gebruikers een premie betalen.
Electric Capital's 2025 Developer Report found that Ethereum retains the largest full-time developer ecosystem of any blockchain, with over 7,800 monthly active developers, a figure that meaningfully exceeds all L2 ecosystems measured independently.
De bear case vereist maar één ding dat waar moet zijn: dat de kostenrelatie tussen L2’s en Ethereum structureel zwak blijft. Als blob‑kosten verwaarloosbaar blijven en danksharding wordt vertraagd of te weinig oplevert op het gebied van kosteninkomsten, zal het verdienmodel van Ethereum als basislaag mogelijk nooit meer in reële termen terugkeren naar de niveaus van 2021.
Bij een ETH‑prijs van $2.329 en een marktkapitalisatie van $281 miljard prijst de markt aanzienlijke optionaliteit in rondom de danksharding‑these, terwijl de huidige zwakte in fee‑inkomsten tegelijk wordt verdisconteerd. Of die optionaliteit $281 miljard waard is, is een vraag die elke serieuze ETH‑investeerder met data in plaats van met narratief moet beantwoorden.
Read Next: XRP Exchange Outflows Hit 35M Tokens, Whale Flows Turn Positive
Conclusie
De L2‑transactiemijlpaal is geen marketingclaim, het is een meetbare structurele verschuiving in waar activiteit binnen het Ethereum‑ecosysteem plaatsvindt. Rollups verwerken meer transacties, trekken meer dagelijks actieve gebruikers aan en genereren meer experimenten van ontwikkelaars dan Ethereum‑mainnet. Dat is een buitengewone bevestiging van de rollup‑centrische schaalbaarheidsthese die de Ethereum Foundation sinds 2020 nastreeft.
De economische gevolgen van die verschuiving zijn aanzienlijk dubbelzinniger. EIP‑4844 was de juiste technische beslissing voor de groei van het ecosysteem, maar kwam met een reële kost voor ETH’s inkomsten uit fees die nog niet is vervangen door blob‑kosteninkomsten uit het danksharding‑tijdperk.
Het probleem van sequencer‑centralisatie, het liquiditeitsfragmentatieprobleem en de onopgeloste governance‑vragen rond rollup‑decentralisatie zijn geen kleine voetnoten; het zijn materiële risico’s die zouden moeten meewegen in hoe investeerders, bouwers en toezichthouders naar het L2‑landschap kijken.
De meest intellectueel eerlijke framing is dat het L2‑ecosysteem het schaalbaarheidsdebat heeft gewonnen, terwijl het debat over value capture onopgelost blijft. Ethereum zal de onmisbare settlement‑laag blijven voor een markt van $281 miljard aan L2‑activiteit. Of de entiteit die die settlement‑laag levert waarde weet te vangen die in verhouding staat tot die rol, hangt af van technische upgrades die jaren op zich laten wachten en economische mechanismen die nog niet op schaal zijn bewezen.
Die onzekerheid is precies wat dit moment het meest interessante kantelpunt in de geschiedenis van Ethereum maakt sinds de Merge.
Read Next: Solana Whales Dominate Futures As Spot ETFs Pull $35M, Retail Stays Sidelined