İtalya Merkez Bankası’nın USD Coin (USDC) üzerine yaptığı test, stablecoin’le yapılan havalelerin toplam maliyetinin neredeyse %9’a tırmanabildiğini ortaya koydu. Ucuz blokzincir transferlerine rağmen, itibari para (fiat) dönüşüm ve para çekme ücretleri toplam faturayı şişiriyor.
Öne Çıkan Bulgular
- Araştırmacılar 10 koridorda 200 USDC gönderdi; toplam maliyet %0,3 ile %8,96 arasında değişti.
- Zincir üstü transferler, gönderilen tutarın ortalama yalnızca %0,4’üne mal oldu.
- Stablecoin’ler, üç koridorda Wise’dan daha ucuz, dört koridorda ise daha pahalı çıktı; hız ise yerel ödeme altyapısına bağlı kaldı.
USDC Transfer Maliyetleri
İtalya Merkez Bankası, gizli müşteri yöntemiyle yürütülen çalışmayı 30 Temmuz’da yayınladı. Araştırmacılar Alberto Di Iorio, Enrica Di Stefano, Michele Mascioli ve Giorgio Trebeschi, Mart 2026’da gerçekleştirdikleri deneyde İtalya ile Arjantin, Brezilya, Güney Afrika, Birleşik Arap Emirlikleri ve Japonya’yı bağlayan on farklı güzergâhta 200 USDC’lik transferler yaptı. Her bir aşamada fonlama, alım, blokzincir transferi, satış ve para çekme adımları tek tek kayda geçirildi.
Toplam maliyet, İtalya’dan Arjantin’e gidişte %0,30 ile tabana inerken, Arjantin’den İtalya’ya dönüşte %8,96 ile zirve yaptı. Çalışma genelinde zincir üstü transfer bileşeninin payı ortalama yalnızca %0,4 seviyesinde kaldı. Farkın büyük kısmını itibari para tarafındaki ücretler yarattı. Örneğin BAE–İtalya hattında kredi kartı ile fonlamada uygulanan %3,8’lik ek ücret, toplam maliyeti %8,95’e taşıdı ve yerel bankacılık hizmetlerine erişimin nihai bedeli nasıl şekillendirdiğini ortaya koydu.
Çalışmada, halen %6,4 civarında seyreden küresel ortalama havale maliyetinin, Birleşmiş Milletler’in 2030’a kadar %3’ün altına çekilmesi yönündeki hedefine hâlâ uzak olduğuna dikkat çekildi. Blokzincir mutabakatının, nadiren maliyetin asıl kaynağı olduğu vurgulandı.
Ayrıca Oku: Claude’un Gizli Filigranı Yazı Sanatını Bozuyor, Gruber’e Göre
Stablecoin Ödeme Altyapısı
Dünya Bankası’nın ülke bazlı giden havale ortalamalarıyla karşılaştırıldığında, USDC; Brezilya, İtalya ve Güney Afrika için daha ucuz, BAE için ise daha pahalı kaldı. BAE’de referans maliyet %2,65 seviyesindeydi. 14 Nisan’da simüle edilen ve aynı hatlar üzerinden Wise ile yapılan kıyaslamada, USDC üç koridorda daha ucuz, dört koridorda ise daha pahalı olurken, bir güzergâh Wise tarafında hiç kullanılamadı.
İşlem hızı doğrudan yerel bankacılık altyapısına bağlıydı.
Brezilya’nın Pix sistemi veya euro bölgesindeki TIPS gibi anlık ödeme altyapılarının fonlama ya da para çekme tarafında devrede olduğu hatlarda transferler 20 dakikanın altında tamamlandı. Buna karşın Güney Afrika’ya gidiş-dönüş işlemlerinde süre bir ila iki iş gününü buldu. Araştırmacılar, bu tablo karşısında stablecoin’lerin, etkin yurtiçi ödeme sistemlerinin yerini alan bir alternatiften çok, bunları tamamlayan bir araç niteliği taşıdığı değerlendirmesinde bulundu; çünkü darboğaz hâlen itibari sisteme giriş (on-ramp) ve çıkış (off-ramp) aşamalarında yoğunlaşıyor.
Deney, blokzincir trafiğinin görece düşük olduğu 24 ve 26 Mart 2026 tarihlerinde, tek bir stablecoin’le ve sınırlı sayıda ülke üzerinde gerçekleştirildi. Yazarlar, farklı token’lar, aracılar, piyasa yapıları ve düzenlemelerin farklı sonuçlar doğurabileceği uyarısında bulunarak, stablecoin’lerin doğası gereği her koşulda daha ucuz olduğu yönünde genelleme yapmaktan kaçınılması gerektiğini belirtti.
Sıradaki Haber: Bitcoin 2028 Yarılanmasından Önce Yeniden 100 Bin Doları Görebilir, Scaramucci’ye Göre
