OpenAI staat officieel te boek als winnaar van Justin Sun’s eerste wiskundeprijs van $1 miljoen voor het Navier-Stokes-bewijs, maar het prijzengeld is nog altijd niet opgeëist. Eerder had het bedrijf al aangegeven ook niet in aanmerking te willen komen voor de Clay-prijs.
Belangrijkste punten:
- Suns prijs-repository noteert OpenAI’s Navier-Stokes-inzending als opgelost, claimbaar en nog niet geclaimd.
- Volgens OpenAI werkten 10.000 AI‑agenten circa 88 uur, waarna GPT‑6 Astra nog 17 uur besteedde aan het formaliseren en controleren van het bewijs.
- Het Clay Mathematics Institute voert de Navier-Stokes-kwestie nog steeds als ‘actief’ terwijl het de aangekondigde uitkomst beoordeelt.
OpenAI en de Sun-prijs
In de nieuwe prijs van Sun werd het onderzoeksteam van OpenAI aangewezen als winnaar van de eerste hoofdprijs van $1 miljoen voor het driedimensionale Navier-Stokes-probleem. In het publieke GitHub‑dossier is het probleem als opgelost gemarkeerd en formeel in aanmerking komend voor uitbetaling. Toch is het geld tot nu toe niet geclaimd.
OpenAI publiceerde het resultaat op 8 september en verklaarde dat ongeveer 10.000 agenten zo’n 88 uur aan het probleem werkten, waarna GPT‑6 Astra nog 17 uur besteedde aan het formaliseren en verifiëren van het bewijs in Lean. Het bedrijf maakte ook duidelijk geen aanspraak te willen maken op de bijbehorende $1 miljoen Millennium Prize van het Clay Mathematics Institute.
Het Clay-instituut kwalificeert het vraagstuk nog altijd als actief. Op 11 september liet het weten dat de aankondiging er weliswaar op wijst dat het probleem is opgelost, maar dat de eigen regels een grondige, langdurige beoordeling vereisen voordat een prijs kan worden toegekend. Die procedure loopt nog. Suns afzonderlijke prijs is gebaseerd op machine‑verifieerbare bewijzen en kende de award al toe aan het OpenAI‑team, zonder te wachten op dezelfde traditionele review.
Ook interessant: Bitcoin-mining kampt met 50% hashrate-gap terwijl AI capaciteit opslokt
Regels van Justin Sun
Sun benadrukt dat zijn prijs is opgezet om resultaten te belonen, ongeacht of die door een mens of een AI‑systeem zijn geleverd. Formele verificatie staat centraal in de beoordelingsmethode. “Ik geef alleen om het resultaat, niet om de vraag of de bijdrager een mens of een machine is”, aldus Sun. In de repository wordt tegelijk gewaarschuwd dat de aankondiging van OpenAI geen peerreview vervangt en dat er nog geen brede wiskundige consensus is.
De toekenning speelt tegen de achtergrond van vragen over auteurschap. Tristan Buckmaster, hoogleraar aan de New York University, verklaarde dat niet‑gepubliceerd werk van hem en een collega was opgeslagen in een product van OpenAI, al zei hij niet te weten of het model dat materiaal werkelijk heeft gebruikt. “Ik beschuldig niemand van iets,” zei Buckmaster tegen The Guardian. OpenAI stelt na intern onderzoek dat zijn Codex‑prompts geen invloed hadden kunnen hebben op het systeem dat het bewijs heeft voortgebracht.
De controverse volgde op OpenAI’s claim van 8 september dat zijn interne systeem het langlopende Navier-Stokes-probleem over bestaan en gladheid had opgelost door eindige-tijd-singulariteit aan te tonen onder de officiële voorwaarden.
Het Clay-instituut introduceerde de Millennium Prize Problems in 2000, met aan elk vraagstuk een beloning van $1 miljoen. Ruim twintig jaar later staat Navier-Stokes formeel nog altijd open, terwijl wiskundigen het nieuwe bewijs en de toerekening van het krediet onder de loep nemen.
Lees ook: Shiba Inu herstelt gebroken Shibarium-walletlink, maar SHIB verliest 6% in een week
