İtalya Merkez Bankası’nın USD Coin (USDC) ile yaptığı test, stablecoin üzerinden para gönderiminde toplam maliyetin neredeyse %9’a tırmanabildiğini ortaya koydu. Ucuz blokzincir transferi, itibari para (fiat) alım‑satım ve çekim komisyonları altında eziliyor.
Öne çıkan bulgular
- Araştırmacılar 10 koridorda 200 USDC gönderdi; toplam maliyet %0,3 ile %8,96 arasında değişti.
- Zincir üstü transferler, gönderilen tutarın ortalama yalnızca %0,4’üne mal oldu.
- Stablecoin ödemeleri, bazı koridorlarda Wise’tan ucuz, bazılarında ise daha pahalı çıktı; hız ise yerel ödeme altyapısına bağlı kaldı.
USDC transfer maliyetlerinin anatomisi
İtalya Merkez Bankası, 30 Temmuz’da yayımladığı çalışmada, araştırmacılar Alberto Di Iorio, Enrica Di Stefano, Michele Mascioli ve Giorgio Trebeschi’nin Mart 2026’da yürüttüğü “gizli müşteri” deneyinin sonuçlarını paylaştı.
Ekip, İtalya ile Arjantin, Brezilya, Güney Afrika, Birleşik Arap Emirlikleri ve Japonya arasında uzanan on farklı güzergâhta 200’er USDC taşıdı. Her bir koridorda itibari parayla fonlama, USDC alımı, blokzincir transferi, USDC satışı ve yerel para çekimi adımlarındaki tüm ücretler tek tek kaydedildi.
Toplam maliyet, İtalya’dan Arjantin’e gönderimde %0,30 gibi düşük bir seviyede kalırken, Arjantin’den İtalya’ya dönüş yönünde %8,96’ya kadar çıktı. Çalışma genelinde zincir üstü maliyetler, ortalamada yalnızca %0,4 ile oldukça sınırlı seyretti. Farkın neredeyse tamamı itibari para tarafındaki kesintilerden kaynaklandı.
Özellikle BAE’den İtalya’ya giden koridorda, kredi kartı ile yüklemeye uygulanan %3,8’lik ek ücret, toplam maliyeti %8,95’e taşıdı. Bu da yerel bankacılık altyapısına erişimin, son kullanıcı faturasında belirleyici olabildiğini gösterdi.
Çalışmada, dünya genelinde ortalama havale maliyetinin %6,4 civarında olduğuna, bunun da Birleşmiş Milletler’in 2030’a kadar %3’ün altına inme hedefinin oldukça üzerinde kaldığına dikkat çekildi. Blokzincir mutabakatı ise çoğu senaryoda, maliyet tablosunun küçük bir bileşeni olarak kaldı.
Ayrıca bkz.: Claude’un Gizli Filigranı Yazı Zanaatini Bozuyor, Gruber’a Göre
Stablecoin’ler ve ödeme altyapısı
Dünya Bankası verilerine dayalı ülke bazlı dış havale ortalamalarıyla kıyaslandığında, USDC Brezilya, İtalya ve Güney Afrika çıkışlı koridorlarda daha ucuz; BAE çıkışlı koridorda ise daha pahalı kaldı. BAE için geleneksel havale maliyeti %2,65 seviyesindeydi.
14 Nisan’da simüle edilen, aynı koridorlarda Wise ile yapılan karşılaştırmada USDC, üç hatta daha düşük maliyet sunarken, dört hatta Wise’ın gerisinde kaldı; bir koridorda ise hizmete ulaşılamadı.
Hız tarafında tablo tamamen yerel bankacılık sistemine bağlıydı.
Brezilya’nın anlık ödeme sistemi Pix ve Euro Bölgesi’nin TIPS altyapısı ile fonlama veya çekim yapılan koridorlarda, transferler 20 dakikanın altında tamamlanabildi. Buna karşılık Güney Afrika güzergâhlarında işlemler bir ila iki iş günü sürdü.
Araştırmacılar, bu sonuçların stablecoin’leri verimli yerel ödeme sistemlerinin alternatifi değil, tamamlayıcısı konumuna yerleştirdiğini vurguluyor. Darboğaz, zincir üstü mutabakattan ziyade itibari para giriş‑çıkış noktalarında yoğunlaşıyor.
Deney, 24 ve 26 Mart 2026 tarihlerinde, blokzincir trafiğinin görece düşük olduğu bir dönemde ve yalnızca tek bir stablecoin ile, sınırlı sayıda yargı alanında gerçekleştirildi. Yazarlar, farklı token’ların, sağlayıcıların, piyasa yapılarının ve düzenleyici çerçevelerin sonuçları önemli ölçüde değiştirebileceğine dikkat çekerek, “stablecoin’ler doğası gereği her zaman daha ucuzdur” gibi genelleyici bir sonuca varmanın doğru olmayacağı uyarısında bulunuyor.
Sıradaki haber: Bitcoin 2028 Yarılanmasından Önce Yeniden 100 Bin Doları Görebilir, Scaramucci’ye Göre
